Skip to content
Opens in a new window

[1] నేను స్వరమెత్తి దేవునికి మొరలిడుతాను. నేను స్వరమెత్తుతాను. ఆయన నా మొర ఆలకిస్తాడు.

[2] నా కష్టదశలో నేను ప్రభువును వెదికాను. రాత్రి పూట నా చెయ్యి ఎడతెగకుండా చాచి ఉంది. నా ఆత్మ ఓదార్పును నిరాకరించింది.

[3] నేను దేవుణ్ణి జ్ఞాపకం చేసుకొని నిట్టూరుస్తున్నాను. ధ్యానం మధ్యలో నా ఆత్మ నీరసించిపోయింది. (సెలా)

[4] నీవు నా కనురెప్పలు వాలిపోనివ్వలేదు. నేను మాట్లాడలేనంతగా కలవరపడుతున్నాను.

[5] మునుపటి రోజులను, గతించిన సంవత్సరాలను గురించి నేను ఆలోచన చేశాను.

[6] రాత్రి పూట నేను పాడిన పాటను జ్ఞాపకం చేసుకొంటున్నాను. నా హృదయంతో నేను మాట్లాడుకొంటున్నాను. నా ఆత్మ శ్రద్ధగా అన్వేషిస్తూ ఉంది.

[7] ప్రభువు నన్ను ఎప్పటికీ త్రోసివేస్తాడా? ఆయన ఇంకెప్పుడూ నన్ను సంతోషంతో స్వీకరించడా?

[8] ఆయన అనుగ్రహం ఎప్పటికీ గతించిపోయిందా? తరతరాలకు ఆయన చేసిన వాగ్దానం విఫలమయిందా?

[9] దేవుడు దయ చూపడం మరిచిపొయ్యాడా? ఆయన కోపపడి తన వాత్సల్యం కనబడకుండా చేశాడా?

[10] అప్పుడు నేను ఈవిధంగా తలపోశాను: ఇది నా బాధ. కానీ, సర్వాతీతుడి కుడి చేతిలోని సంవత్సరాలు స్ఫురణకు వస్తున్నాయి.

[11] యెహోవా చర్యలను తలచుకుంటాను. దేవా, పూర్వం నీవు చేసిన అద్భుత కార్యాలను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాను.

[12] నీ కార్యకలాపం అంతా నేను ధ్యానం చేసుకుంటాను. నీ పనులను తలపోసుకుంటాను.

[13] దేవా, నీ మార్గం పవిత్రం. మా దేవునిలాంటి మరో గొప్ప దేవుడు ఏడీ, ఎక్కడున్నాడు?

[14] దేవా, నీవే అద్భుత క్రియలు చేసేవాడివి. జనాలమధ్య నీ బలప్రభావాలను నీవు ప్రత్యక్షం చేశావు.

[15] చేయి ఎత్తి నీ ప్రజలను విడిపించావు. యాకోబు యోసేపుల సంతతికి విడుదల ప్రసాదించావు. (సెలా)

[16] దేవా, జలాలు నిన్ను చూశాయి. నిన్ను చూచి, భయపడిపొయ్యాయి. జలాగాధాలు వణికిపొయ్యాయి.

[17] మేఘాలు నీళ్ళు కుమ్మరించాయి. ఆకాశం గర్జించింది. నీ బాణాలు బయలుదేరాయి.

[18] నీ ఉరుముల మోత సుడిగాలిలో వినిపించింది. నీ మెరుపులు లోకాన్ని వెలిగించాయి. భూమి వణికింది, కంపించింది.

[19] నీవు సముద్రంలో నడిచావు నీ త్రోవలు మహా జలాలలో ఉన్నాయి. నీవి గుర్తించరాని అడుగు జాడలు.

[20] మోషే అహరోనులచేత మందలాంటి నీ ప్రజలకు వెళ్ళవలసిన దారి చూపించావు.

కీర్తనలు — Chapters