[1] Яңа бер җыр җырлагыз Раббыга! Әй бөтен җир йөзе әһелләре, Раббыга җыр җырлагыз!
[2] Җырлап, Раббының исеменә мактау-шөкерләр яудырыгыз! «Ул – Коткаручы!» – дип көн дә сөйләгез!
[3] Халыкларга – Аның дан-шөһрәтен, бөтен кавемнәргә могҗизалы эшләрен белдерегез!
[4] Чөнки Раббы бөек һәм мактауга лаектыр, илаһларның барысыннан дәһшәтледер.
[5] Мәҗүси кавемнәрнең бар илаһлары фәкать сыннар гына, Раббы исә күкләрне бар иткән Зат.
[6] Дан вә бөеклек Аның хозурында, көч вә гүзәллек изге йортындадыр.
[7] Әй халыклар, барча-барчагыз Раббыны олуглагыз! Аның дан-шөһрәтен, кодрәтен олуглагыз!
[8] Аның шанлы исемен данга күмегез! Корбанлык малыгызны алып, Аның ихатасына килегез.
[9] Аның мәһабәт изгелеге алдында баш иегез. Бөтен җир йөзе тетрәнсен каршысында!
[10] Халыкларга игълан итегез: «Раббы – патша!» – диегез. Дөньяның нигезе какшамас итеп нык корылган. Раббы халыкларны гадел хөкем итәчәк!
[11] Куанышсын күкләр, җир йөзе тантана итсен! Дулкынланып шауласын диңгез сулары вә андагы бар нәрсә!
[12] Шатлансын кыр-далалар вә андагы бар нәрсә, урмандагы бар агачлар сөенечкә уралсын
[13] Раббы каршында! Чөнки Ул киләчәк, җир йөзен хөкем итәргә киләчәк. Дөньяны Ул Үзенең хаклыгына, халыкларны тугрылыгына таянып хөкем итәчәк.