[1] И Аллаһы, Сиңадыр мактау сүзләрем! Җавапсыз калма!
[2] Чөнки яманнар, мәкерлеләр миңа каршы авызларын ачтылар, минем өскә ялган яудыралар.
[3] Нәфрәт тулы сүзләре чолгап алды мине, миңа каршы сәбәпсез сугыш ачтылар.
[4] Яхшы мөнәсәбәтемә каршы миңа яла ягалар, ә мин һаман догадамын.
[5] Яхшылыгыма – явызлык, дуслыгыма нәфрәт белән җавап кайтаралар,
[6] минем турыда әйтәләр: «Раббы аны яман бер адәм кулына тапшырсын, уң ягында аның яла ягучы утырсын,
[7] мәхкәмәдә ул гаепле дип табылсын, догасы гөнаһ булып саналсын! – диләр. –
[8] Гомер еллары кыскарсын, үтәгән вазифасын башка берәү алсын!
[9] Балалары – ятим, хатыны тол калсын!
[10] Угыллары, җимерек өйләреннән куылып, чит җирләрдә теләнеп йөрсен! – диләр. –
[11] Булган бар мөлкәтен рибачы тартып алсын, хезмәте белән тапканын читләр талап бетерсен!
[12] Мәрхәмәт күрсәтүче дә, ятимнәрен кызганучы да табылмасын!
[13] Токымы-нәселе корысын, исеме бер буында ук хәтердән җуелсын! – диләр. –
[14] Ата-бабаларының гөнаһларын Раббы гел истә тотсын, анасының гөнаһларын да онытмасын –
[15] гөнаһлары һәрчак Раббының күз алдында булсын, ә үзләре турындагы хатирәне Раббы җир йөзеннән себереп түксен! – диләр. –
[16] Рәхим-шәфкать күрсәтүне ул адәм уена да алмады бит, күңеле рәнҗетелгән кешеләрне, мазлум вә фәкыйрь-юксылларны эзәрлекләп, аларны харап итәргә тырышты.
[17] Каргау-каһәрләүне үз итте ул – каһәре аның үз башына төшсен! Хәер-фатиха бирергә теләмәде – фатихадан мәхрүм ителсен!
[18] Каргау-каһәрләү аның өс киеме булсын, су кебек эченә керсен, зәйтүн мае кебек сөякләренә сеңсен!
[19] Әйдә, өстенә кигән киеме булсын ул аңа, билен бәйли торган бер пута булсын!» – диләр.
[20] Миңа яла ягучыларга, явыз сүзләр белән җанымны әрнетүчеләргә Раббыдан җәза нәкъ үзләре әйткәнчә булсын!
[21] Ә Син, Хуҗа-Раббым, мөкатдәс исемең хакына, Үз исемең хакына миңа ярдәм ит, мәрхәмәтең, игелегең хакына коткар мине!
[22] Мин бичара бер мазлум вә фәкыйрьмен, эчемдә йөрәгем яралы минем.
[23] Эреп югала барган күләгә кебек мин юкка чыгам; мине, чикерткәдәй, селкеп төшерделәр.
[24] Ураза тотып, тезләрем хәлсезләнде, мае бетеп, бәдәнем сулыкты.
[25] Кеше көлкесенә калган бер зат булдым, мине күрделәр исә, башларын чайкыйлар.
[26] И Раббы Аллам, ярдәм ит, мәрхәмәтең хакына коткар мине!
[27] Белсеннәр бу эштә Синең кулың уйнаганны, моны бары Син, Раббым, эшләгәнне!
[28] Алар ләгънәтләсен, ә Син мине мөбарәк кыл! Миңа баш калкытучылар рисвай булсыннар, ә минем күңелгә – колың күңеленә – сөенечләр тулсын!
[29] Миңа яла ягучылар мәсхәрәгә уралсыннар, кием итеп хурлыкка төренсеннәр!
[30] Мин Раббыга чиксез рәхмәтләр яудырырмын, халык арасында Аны данлармын,
[31] чөнки Ул – фәкыйрь-юксылның уң ягында торучы, аны гаепләүчеләрдән аралаучы.