[1] Сион искә төшкәндә, без Бабилдәге елгалар буена утырып елый идек.
[2] Елга буендагы тал ботакларына гөсләләребезне элеп куя идек.
[3] Чөнки безне әсир иткән кешеләр бездән җыр сорар иде, залимнәребез күңел ачмак булып: «Сион җырларының берсен җырлагыз әле», – дип йөдәтер иде.
[4] Раббыга багышланган җырларны чит җирдә ничек җырламак кирәк?!
[5] Әй Иерусалим, әгәр сине онытсам, минем уң кулым корысын!
[6] Сине, Иерусалим, онытсам, сине шатлык-сөенечләремнең башына куймасам, телем аңкавыма ябышсын!
[7] И Раббы, Иерусалим җиңелгән көндә Эдом угылларының: «Җимер, нигезенә кадәр җимерегез аны!» – дип кычкыруларын исеңә төшер.
[8] Әй син, җимереләсе Бабил-кыз! Безгә ни кылсаң, үчен сиңа кайтарасы кеше бәхетледер!
[9] Бәхетледер сабыйларыңны тотып ташка бәрәсе кеше!