<Зәбур 120

[1] Күзләремне тауларга теким: ярдәм кайдан килер икән?

[2] Күкне вә җирне яраткан Раббыдан килер миңа ярдәм!

[3] Аякларыңны юлдан тайдыртмас Ул, оеп китеп, сагында күзләрен йоммас.

[4] Исраилне Саклаучы ни оеп китмәс, ни йокламас!

[5] Сине саклаучы – Раббы Үзедер, уң ягыңдагы сакчы-күләгә – Улдыр!

[6] Көндезен – кояштан, төннәрен айдан зарар тидертмәс Ул сиңа.

[7] Һәртөрле явызлыктан саклар сине Раббы, җаныңны коткарып калыр,

[8] китешеңне дә, кайтышыңны да гомер бакый саклап торыр.