Skip to content
Opens in a new window

[1] Аллаһы, илаһлар җыенының уртасына басып, хөкемен игълан кылды:

[2] «Кайчангача сез, хаксыз карарлар чыгарып, яманнар мәнфәгатен яклаячаксыз?

[3] Юксыл-көчсезнең, ятимнең дәгъвасын яклагыз, мазлумның, фәкыйрьнең хакын даулагыз!

[4] Юксыл-көчсезне, мескен-бичараны аралап алыгыз, аларны яманнар кулыннан коткарыгыз!

[5] Аңламыйсыз, төшенмисез сез, караңгыда йөрисез! – Дөньяның нигезләре какшаган!

[6] Мин әйттем: „Сез – илаһлар, һәммәгез Аллаһы Тәгалә углыдыр.

[7] Әмма сез, кешеләр кебек, үлемледер, һәрбер хөкемдар кебек югарыдан егылып төшәчәксез!“»

[8] И Аллаһы, калык! Хөкем ит җир йөзен! Чөнки халыкларның барчасы да Синекедер.

Зәбур — Chapters