[1] И Раббы, үч алучы Аллаһы, Үзеңне күрсәт, үч алучы Аллаһы!
[2] Калык, җир йөзенең Хөкемчесе, тәкәбберләргә хак җәзаңны бир!
[3] Яманнар кайчангача, и Раббы, яманнар кайчангача тантана итәр икән?
[4] Аларның авызыннан һавалы сүзләр бөркелә, бозыклык эшләгән һәркем мактала.
[5] И Раббы, халкыңны җәбер кыла, Син сайлаган халыкны кыерсыта алар.
[6] Толны, читтән килгәнне бугазлыйлар, үксезләрнең җанын кыялар.
[7] Алар: «Раббы күрми, Ягъкуб Алласы берни дә белми», – дип уйлый.
[8] Әй ахмаклар, акылыгызга килегез! Әй наданнар, кайчан акыл керер икән сезгә?
[9] Колакны бар иткән ишетмәс дисезме?! Күзне яраткан күрмәс дисезме?!
[10] Халыкларны җәзага тартучы, кешегә акыл өйрәтүче сезне фаш итмәс дисезме?!
[11] Раббы адәм баласының ниятләрен белә, алар буш, мәгънәсездер.
[12] Бәхетледер, и Раббы, Синнән акыл өйрәнгән, Кануның кагыйдәләрен үзләштергән кеше!
[13] Син аны афәтле көндә дә саклап яшәтәсең, яманнарга чокыр казылганчы, аны имин кыласың.
[14] Чөнки Раббы Үз халкын читкә какмаячак, Үзенең милкен ташлап китмәячәк. Хөкем эшләре гадел кылыначак, һәм саф күңеллеләр моңа терәк булачак.
[16] Явызлар алдында мине кем яклар? Бозыклар белән көрәштә янәшәмдә кем торыр?
[17] Раббым хәлемә кереп ярдәм итмәсә, җаным күптән тынлык иленә күчәр иде.
[18] «Менә-менә аягым тайпылыр!» дигән чакларда Синең мәрхәмәтең, Раббым, мине егылудан саклап калды.
[19] Кайгы-хәсрәттән эчем тулып ташыса, Син юатып, күңелем сөенеч белән тула.
[20] Кануннар чыгарып золым кылучы явыз хөкемдарлар Сиңа якын булырмы?!
[21] Андыйлар тәкъва кешенең җанына бөтен өерләре белән ташланалар, гаепсезне үлемгә хөкем итәләр.
[22] Әмма Раббы – минем Кальгам-ныгытмам, Аллаһы – мин сыену тапкан Кыяташтыр!
[23] Раббы Аллабыз ул бозык бәндәләргә эшләренә бәрабәр җәзасын бирер, кылган явызлыклары өчен кырып ташлар.