[1] Бәхетледер кеше, гөнаһ юлына аяк басмаса, Раббы канунын үтәсә;
[2] бәхетледер, Аның күрсәтмәләрен тотса, бөтен күңелен биреп Аны эзләсә!
[3] Андыйлар язык эш кылмыйлар, бары Аның хак юлын сайлыйлар.
[4] Син безгә Үзеңнең әмер-боерыкларыңны нык сакларга куштың.
[5] И-и, йөрер юлларым Синең кагыйдәләреңә туры килсә икән!
[6] Боерыкларыңны күз уңында тотсам, һичкайчан мин рисвай булмам.
[7] Синең хак карарларыңны өйрәнеп, саф йөрәгемнән Сиңа рәхмәтләр укырмын,
[8] кагыйдәләреңне үтәрмен. Ахыргача ташламасаң иде мине, и Раббым!
[9] Яшь кешегә үз юлын ничек саф тотарга? – Бары Синең сүзләреңне тыңлап!
[10] Бөтен йөрәгем белән Сине эзлим; боерыкларыңнан читкә тайпылдырма мине.
[11] Синең алда гөнаһлы булмас өчен, сүзләреңне күңелем түренә салып куйдым.
[12] И Раббым, мактау-шөкерләр яусын Сиңа! Өйрәт мине Кануның кагыйдәләренә!
[13] Синең авыздан чыккан карарларны дөньяга мин үз авызымнан игълан итәмен.
[14] Синең күрсәтмәләрне үтәп, хәзинә тапкандай, ләззәт-сөенечләр кичерәмен.
[15] Синең әмерләрең турында гел уйланам, хак юлыңны күздән төшермим.
[16] Биргән кагыйдәләреңнән үземә хозурлык табам, Син әйткән сүзләрне хәтеремдә саклыйм.
[17] Синең сүзең буенча яшәсен дисәң, мин колыңа мәрхәмәтеңне күрсәт!
[18] Ач минем күзләремне: Кануныңдагы могҗизаларны күримче!
[19] Җир йөзендәге бер мосафир мин, яшермә миннән боерыкларыңны!
[20] Карар-хөкемнәреңне көне-төне көтеп, җаным алҗып беткән иде инде.
[21] Боерыкларыңнан читкә тайпылганнарга – ләгыйнь тәкәббер бәндәләргә – авызлык кидердең Син.
[22] Хурлык-мәсхәрәдән читләштер мине, чөнки Синең күрсәтмәләргә сыгынамын.
[23] Менә, түрәләр миңа каршы хәйлә-мәкер коралар, мин исә, Синең колың, бары кагыйдәләрең турында уйланам.
[24] Синең күрсәтмәләр миңа сөенеч китерә, алар минем киңәшче-мәслихәтчеләрем.
[25] Гомерем кыл өстендә – вәгъдә биргәнчә, җанымны дәвала!
[26] Юлларымны сөйләдем, һәм Син мине ишеттең. Инде мине Кануның кагыйдәләренә өйрәт!
[27] Әмерләреңнең асылына төшендер мине! Шулчак могҗизалы эшләрең хакында уйланырмын.
[28] Гамь чигеп җаным хәлсезләнде. – Вәгъдә биргәнчә, ныгыт мине!
[29] Юлның ялганын читләштер миннән, Кануның илә миңа илтифатыңны күндер!
[30] Минем сайлаган юлым – тугрылык юлы, Синең карар-хөкемнәреңне мин күз алдыма куйдым.
[31] Мин Синең күрсәтмәләргә береккәнмен. И Раббым, оятка калдырма мине!
[32] Боерыкларың юлы белән йөгерәмен, чөнки йөрәгемне шулай Син көйләдең.
[33] И Раббым, кагыйдәләрең кушкан юлдан йөрергә өйрәт мине, мин аны һәрдаим күз уңында тотармын.
[34] Зирәк акыл бир миңа, һәм мин Кануныңны үтәрмен, бөтен йөрәгем белән аны саклармын.
[35] Мине боерыкларың сукмагына күндер – ихлас теләгем шулдыр.
[36] Йөрәгемне күрсәтмәләреңә таба юнәлт, хәрәм малга ымсындырма мине.
[37] Юк-бар нәрсәләргә күзләремне каратма, яшәтеп, хак юлыңнан атлат.
[38] Мин колыңа биргән сүзеңне үтә, ул сүзең – Сине хөрмәт иткәннәргә.
[39] Иң курыкканымнан – хур булудан сакла мине; шулай, Синең карар-хөкемнәрең яхшыдыр.
[40] Менә, Синең әмерләргә сусыйм мин! Инде хаклыгың белән дәвала мине!
[41] И Раббым, мәрхәмәтеңне юлла да, вәгъдә биргәнчә, коткар мине!
[42] Шулчак хурлаучыларыма җавапны әйтә белермен, чөнки мин Синең сүзеңә таянамын.
[43] Хак сүзне минем авыздан тартып алма, минем бар өметем Синең карар-хөкемеңдәдер.
[44] Кануныңны һәрдаим саклармын, гомер бакый хәтердә саклармын.
[45] Әмерләреңне мин үз иттем, шуңа күрә ирек-хөрлектә йөримен.
[46] Күрсәтмәләрең турында патшаларга сөйләрмен, һәм бернинди оялу хисе кичермәм.
[47] Боерыкларыңны үтәүдән мин ләззәт табам, чөнки аларны мин бик хуп күрәм.
[48] Хуп күреп, аларга таба кулымны сузам, кагыйдәләрең турында уйланам.
[49] Мин колыңа әйткән сүзеңне хәтергә төшер, ул сүзең белән Син миндә өмет уяткан идең.
[50] Кайгылы чагымда бер юаныч булды ул, сүзең җаныма дәва бирде.
[51] Тәкәбберләр мине нык мәсхәрәләде, әмма Кануныңнан мин читкә тайпылмадым.
[52] Борынгыдан килгән карарларыңны истә тоттым, шулардан үземә юаныч таптым, и Раббым!
[53] Кануныңнан читкә тайпылган яман бәндәләрне күргәч, эчемдә ачу уты кабынып китә.
[54] Горбәттә йөргәндә, кагыйдәләрең минем өчен җыр кебектер.
[55] Төннәрен исемеңне кабатлыймын, и Раббым. Кануныңны һич тайпылмый үтәп киләм.
[56] Бу минем гадәткә кергән, чөнки мин Синең әмер-боерыкларыңа таянам.
[57] Син, Раббым, – миңа тигән өлештер, Синең сүздән чыкмаска вәгъдә иттем мин.
[58] Бар күңелемне биреп йөз нурыңны эзләдем. Вәгъдә биргәнчә, кызган мине!
[59] Йөргән юлларымны уйлап, адымымны күрсәтмәләрең тарафына юнәлттем.
[60] Боерыкларыңны үтәргә ашыктым, тоткарлык итмәдем.
[61] Яманнар миңа һәрьяклап тозак кордылар, ләкин мин Синең Кануныңны онытмадым.
[62] Төн уртасында торып та мин Сиңа гадел карарларың өчен рәхмәтләремне укыйм.
[63] Әмерләреңне үтәгән, Синнән курыккан һәм Сине хөрмәт иткән бар кеше – минем дустымдыр.
[64] Мәрхәмәт-шәфкатең белән бөтен җир йөзе тулы. И Раббым, Үз кагыйдәләреңә өйрәт мине!
[65] И Раббым, биргән вәгъдәң буенча мин колыңа Син күп игелекләр эшләдең.
[66] Үткен зиһен, белем бир миңа, чөнки мин Синең боерыкларыңа инанам.
[67] Синнән сабак алмас борын адашып йөрдем, инде хәзер Синең сүзне саклап тотамын.
[68] И Раббым, Син – игелек иясе, яхшылык кылучыдыр! Кагыйдәләреңне өйрәт миңа!
[69] Тәкәббер бәндәләр миңа яла ягалар, мин исә ихластан бары Синең боерыкларны үтимен.
[70] Аларның йөрәген май баскан, мин исә бары Синең Кануныңнан ләззәт табам.
[71] Сабак алуым яхшыга булды: Кануның кагыйдәләрен өйрәнергә этәрде мине.
[72] Синең авыздан чыккан Кануның сүзе меңләгән алтын-көмештән дә кадерлерәк миңа.
[73] Мине Синең куллар бар итте, кыяфәт бирде. Боерыкларыңа төшенер өчен акыл иңдер миңа!
[74] Мин Синең сүзеңә өмет баглап яшим; Раббыдан куркып, Аны хөрмәт итүчеләр, моны күреп, куанышырлар.
[75] И Раббым! Беләм ки, карарларың хактыр Синең, миңа биргән сабак та тугрылык сыйфатыңа нигезләнгән.
[76] Мин колыңа әйткән вәгъдәң буенча мәрхәмәтеңне күндер, юат мине!
[77] Рәхим-шәфкатеңне күрсәт, һәм мин яшәрмен, чөнки Кануныңны үтәүдән ләззәт табам.
[78] Мине гаепсезгә рәнҗеткән тәкәбберләр хурлыкка калсын, минем уйларымда исә Синең әмерләрең булыр.
[79] Синең күрсәтмәләрне белүчеләр, Синнән куркучы һәм Сине хөрмәт итүчеләр миңа килсеннәр!
[80] Ким-хур калмас өчен, кагыйдәләрең каршында минем йөрәгем гөнаһсыз вә саф булсын!
[81] Коткаруыңны көтеп җаным өзгәләнә; өметем бары Синең сүзеңә баглыдыр.
[82] «Кайчан миңа юану китерәсең?» – дип, вәгъдәңнең үтәлүен көтә-көтә, инде күзләремнең нуры сүнде.
[83] Ысланып беткән, корып кипкән шәраб турсыгы кебек булдым, шул хәлдә дә кагыйдәләреңне онытмадым.
[84] Мин колыңа тагын күпме көтәргә? Эзәрлекләүчеләремне кайчан хөкем итәчәксең?
[85] Тәкәбберләр миңа чокыр казыганнар, алар Синең Кануныңа буйсынмыйлар.
[86] Синең бар боерыкларың ышанычлыдыр. Мине нахакка эзәрлеклиләр, миңа ярдәм ит!
[87] Җир йөзеннән мине чак кына олактырмадылар, ләкин мин Синең әмерләрдән ваз кичмәдем.
[88] Мәрхәмәтеңне күндереп, җанымны сакла, һәм мин авызыңнан төшкән күрсәтмәләрне истән чыгармам.
[89] И Раббым, Синең сүзең күкләрдә мәңге хакимлек итәдер.
[90] Тугрылыгың буыннан-буыннарга дәвам итә. Җирне Син, бар кылып, үз урынына урнаштырдың, һәм ул шунда тора бирә.
[91] Бар нәрсә Синең карарларыңа нигезләнеп саклана килә, бар нәрсә Сиңа хезмәт итә.
[92] Әгәр Кануныңда минем күңелем сөенеч тапмаган булса, кимсетүләрдән һәлакәткә юлыгыр идем.
[93] Әмерләреңне мәңге онытасым юк, чөнки шулар аша Син мине яшәтәсең.
[94] Мин – Синеке, коткара күр мине, чөнки Синең әмерләреңә сыгынамын.
[95] Яман бәндәләр мине сагалап торалар, харап итәргә форсат эзлиләр, мин исә әмерләрең турында уйланам.
[96] Мин күрдем: һәр камиллекнең чиге бар, бары тик Синең боерыкларың гына чиксез-киңдер.
[97] И Раббым, Кануның бик тә хуштыр миңа! Көннәр буе уйланам мин аның турында.
[98] Боерыкларың һәрчак янәшәмдә, алар мине дошманнарымнан зирәгрәк итә.
[99] Зиһенем бар остазларымныкыннан да үткенрәк, чөнки күрсәтмәләрең хакында гел уйланып йөрим.
[100] Әмерләреңне үтәгәнгә, аңлау сәләтем өлкәннәрне дә уздыра.
[101] Сүзеңә тугры булып калыр өчен, явызлык юлына адым ясаудан тыелдым.
[102] Карарларыңнан читкә тайпылмадым, чөнки мине Син Үзең өйрәттең.
[103] Сүзләрең тамагым өчен никадәр тәмле! Авызымда алар балдан да татлырак.
[104] Әмерләреңнән мин акыл җыям, шуңа күрә ялган юлдагыларга нәфрәтем зур.
[105] Синең сүзең – аякларым өчен шәм-чырагтыр, сукмагымны яктырткан нурдыр.
[106] Хак карарларыңны саклап тотарга дип, мин антлар бирдем һәм аларны бозмаячакмын.
[107] И Раббым, башымнан кичте күп кимсенүләр; вәгъдәңне биргәнчә, җанымны сакла!
[108] И Раббым, авызымнан чыккан сүз корбаннарын хуп күреп, миңа хөкем-карарларыңны өйрәт!
[109] Гел куркыныч астында яшәсәм дә, Синең Кануныңны онытмыйм.
[110] Яман бәндәләр миңа тозак кордылар, ләкин мин Синең әмерләреңнән читкә тайпылмадым.
[111] Күрсәтмәләреңне үземә мәңгелек милек итеп алдым, чөнки алар – күңелем куанычыдыр.
[112] Кагыйдәләреңне ахыргача, гомер бакый үтәргә дип, күңелемне беркетеп куйдым.
[113] Мин Синең Кануныңны хуп күреп яратам, монафикъларга исә нәфрәт белән карыйм.
[114] Син – минем сыену урыным, калканым; мин бары Синең сүзгә инанамын.
[115] Әй явыз җаннар, миннән ерак торыгыз, мин Аллам боерыкларын үтәргә телим.
[116] Вәгъдәңне үтәп, миңа таяныч бул – шулчак яшәрмен. Өметем буш булмасын, ким-хур итмә мине!
[117] Ярдәм ит – мин котылырмын һәм кагыйдәләреңне күз уңында тотармын.
[118] Кануның кагыйдәләрен бозучыларны Син читкә кагасың, корган хәйләләре буш нәрсәдер.
[119] Җир йөзендәге яман бәндәләрне Син чүп сыман чыгарып ташлыйсың, шуңа күрә мин күрсәтмәләреңне үз итәм.
[120] Синнән куркып, минем бөтен гәүдәм калтырый, хөкемнәрең мине шомга сала.
[121] Мин гаделлек вә тәкъвалык белән эш иттем – рәнҗетүчеләрем кулына калдырма мине!
[122] Үзеңнең колыңа игелек кылырга вәгъдә бир, тәкәббер бәндәләр җәбереннән сакла!
[123] Хак сүзеңнең үтәлүен, коткаруыңны көтә-көтә инде күзләрем талды.
[124] Колың белән мәрхәмәтең кушканча мөгамәлә ит, кагыйдәләреңне аңлат!
[125] Мин – Синең колыңдыр, акыл бир миңа, шулчак күрсәтмәләреңнең серенә төшенермен.
[126] Әй Раббы! Хәрәкәт итәргә вакыт җитте: кешеләр Кануныңны бозып ташладылар.
[127] Ә мин Синең боерыкларыңны алтыннан, саф алтыннан ныграк яратам.
[128] Әмерләрең кушкан туры юлдан атлыйм, ә ялган юлдагыларга нәфрәт белән карыйм.
[129] Синең күрсәтмәләрең гаҗәептер, и Раббым; шуңа мин аларны күңелем түрендә саклыйм.
[130] Сүзләрең-ачышларың яктылык тарата, садә җаннарга акыл бирә.
[131] Авыз ачып еш-еш сулап торамын – боерыкларыңа шулхәтле сусаганмын.
[132] Миңа күз сал да исемеңне сөючеләр өчен әзерләгән шәфкатеңне күрсәт!
[133] Мине бернинди бозыклык үзенә тартмасын өчен, адымнарымны әйткән сүзең карарынча юнәлт!
[134] Әмерләреңне үтәр хәлгә килим – кеше золымыннан йолып ал мине!
[135] Мин колыңа нурлы йөзең белән борыл, кагыйдәләр гыйльмеңнән миңа сабак бир!
[136] Кануның таләпләрен кешеләр үтәмиләр, шуңа минем күзләремнән яшь коела.
[137] И Раббым, Син – хаклык ияседер, хөкемнәрең дә гадел Синең!
[138] Безгә биргән күрсәтмәләрең хак вә үтә ышанычлыдыр.
[139] Дошманнарым Синең сүзне оныттылар, шуңа эчемдә ачу уты дөрләп яна.
[140] Утка салып чистарткандай сафтыр сүзең, мин колың аны үз күреп яратам.
[141] Мескен бер хәкыйрь булсам да, әмерләреңне мин онытмадым.
[142] Синең хаклыгың мәңгелек, Кануның хакыйкатьтер.
[143] Бәла-каза килеп, хәсрәт чигәм, бары Синең боерыкларда сөенеч табам.
[144] Синең күрсәтмәләрең һәрчак хактыр; акыл бир миңа, һәм мин яшәрмен!
[145] Бөтен йөрәгем белән Сине чакырам: Раббым, ишет мине, һәм мин кагыйдәләреңне үтәрмен!
[146] Сиңа дәшәм: коткар мине, һәм мин күрсәтмәләреңне саклармын!
[147] Көн туганчы ук Сиңа ялварам, биргән сүзеңә өмет итәм.
[148] Төннәремне йокламый уздырам – Сине уйлап фикерләр йөртәм.
[149] Мәрхәмәтең хакына авазымны ишет, и Раббым, гаделлегең хакына җанымны сакла!
[150] Синең Кануныңнан ерак торучылар, мәкер эзләп, миңа якынлашалар.
[151] Әмма Син, Раббым, янәшәмдә торасың, Синең боерыкларың хакыйкатьтер.
[152] Күптәннән билгеле миңа шул нәрсә: күрсәтмәләрең Синең мәңгелек.
[153] Кимсетелүемне күр дә коткар мине, чөнки Синең Кануныңны мин онытмадым.
[154] Аралаучы булып дәгъвамны хакласаң, вәгъдә биргәнчә, җанымны сакласаң иде!
[155] Яман бәндәләр котылудан ерак тора, чөнки кагыйдәләреңне бар дип тә белми.
[156] Рәхим-шәфкатең киң Синең, Раббы, – гаделлегең хакына сакла җанымны!
[157] Күптер мине эзәрлекләүче дошманнар, әмма мин күрсәтмәләреңнән читкә тайпылмыйм.
[158] Мөртәтләргә мин җирәнеп карыйм: алар Синең сүзне үтәмиләр.
[159] Әмерләреңне ничек яратуымны күрче, Раббым, мәрхәмәтең хакына сакла җанымны!
[160] Синең сүзләрең хакыйкатьтер, хак хөкем-карарларың мәңгелек.
[161] Түрә-хакимнәр мине бер гаепсезгә эзәрлеклиләр, әмма йөрәгем бары Синең сүздән генә калтырар.
[162] Күп ганимәт тапкан кешедәй, мин сүзләреңне уйлап сөенәм.
[163] Ялганны сөймим, җирәнгеч ул миңа, ә Кануныңны үз итеп яратам.
[164] Мин Сине хак карарларың өчен көненә җидешәр тапкыр догамда данлыйм.
[165] Бөек иминлек Синең Кануныңны сөючеләргә, алар өчен абыныр киртәләр булмас.
[166] И Раббым, бәладән коткарырсың дип өмет итәм, боерыкларыңны үтәми калмыйм.
[167] Җанымда күрсәтмәләреңне кадерләп саклыйм, аларны мин үз итеп яратам.
[168] Әмер вә күрсәтмәләреңне хәтеремдә тотам, йөрер сукмаларым Синең күз алдында.
[169] И Раббым, аһ-зарым Сиңа барып ирешсә иде! Хак сүзең буенча, акыл бир миңа!
[170] И Раббым, үтенеч-догам хозурыңа барып җитсә иде! Вәгъдә биргәнчә, коткар мине!
[171] Авызымнан Сиңа мактау сүзләре түгелер, чөнки Син мине кагыйдәләреңә өйрәтәсең.
[172] Синең сүзеңне телгә алып җырлармын, чөнки боерыкларың һәммәсе хактыр.
[173] Синең кулың миңа ярдәмгә әзер торсын, чөнки әмерләрең буенча яшәүне сайладым мин.
[174] И Раббым, бәладән коткаруыңны зарыгып көтәм; Кануның минем өчен сөенеч чыганагыдыр.
[175] Җаныма яшәргә һәм Сине данларга язсын, карарларың исә миңа терәк, таяныч булсын!
[176] Мин, югалган сарык кебек, адашып калдым, колыңны эзләп тап, чөнки боерыкларыңны онытмадым мин.