[1] Асафның җыр-мәдхиясе.
[2] И Аллаһы, дәшмичә сүзсез торма! Битараф булма, и Аллаһы!
[3] Чөнки әнә дошманнарың дау куптара, Сиңа нәфрәтлеләр баш калкыта.
[4] Халкыңа каршы мәкер коралар, газизләреңә каршы киңәшмә җыялар.
[5] Такылдыйлар: «Тупланыйк! Аларны халыклар исемлегеннән алып ташлыйк! Исраил исеме мәңгегә онытылсын», – диләр.
[6] Алар шулай үзара сүз беркетеп, Сиңа каршы берлек оештырганнар:
[7] болар – эдомиләр, исмәгыйлиләр, мәабиләр, һаҗәриләр,
[8] аммониләр, амалыкыйлар, пелештиләр һәм дә Гәбал белән Сур халкы.
[9] Ашшур халкы да аларга кушылган, Лутның нәсел варисларына куәт өстәгән.
[10] Боларга Син Мидьян халкына һәм Кыйшон инеше янында Сисера белән Ябингә эшләгәнне эшлә:
[11] Син аларны, Эн-Дор каласы янында кырып салып, туфрактагы тирес кебек иттең.
[12] Ореб белән Зиебка, Зебах белән Салмунга нәрсәләр кылган булсаң, бу илбашларына да шуны ук кыл, чөнки алар: «Аллаһының утлауларын үзебезгә алыйк!» – дип әйткән булганнар.
[14] И Аллаһы, Син аларны өермә эчендәге тузанны, җил уңаена очкан саламны очырткандай туздырып ташла!
[15] Урманнарны көлгә әйләндергән ут кебек, тау битләрен көйдергән ялкын кебек,
[16] давылың белән сыпырып ташла, җил-өермәң белән өннәрен ал!
[17] Йөзләрен хурлык тамгасы белән каралт! – Сине, Раббы, эзли башласыннар!
[18] Мәңге шулай хурлык, дәһшәт эчендә калсыннар, рисвай булып юкка чыксыннар.
[19] Җир йөзендә Синең бердәнбер Аллаһы Тәгалә, исемең Раббы икәнен төшенсеннәр!