[1] Җырчылар җитәкчесенә: «Гиттит» көенә. Давытның мәдхиясе.
[2] И Хуҗабыз Раббы! Бөектән-бөектер исемең җир йөзендә, шөһрәтең күтәрелгәндер күкләрдән югары!
[3] Сабый һәм имчәк балалар теленнән Син, Үзеңә мактаулар яудыртып, дошманның вә үчленең авызын томаладың.
[4] Син бар иткән күкләр киңлегенә, күк гөмбәзенә Син утырткан Айга вә йолдызларга баксам,
[5] үз-үземә сорау бирәм: «Син шулай игътибар күрсәткән инсан кем ул?! Син шулай кайгырткан адәм баласы кем?!»
[6] Кешене Син илаһи затлардан әллә ни ким яратмадың, дан вә кадер-хөрмәт таҗын башына кигездең.
[7] Тудырган бар нәрсәң өстеннән хаким иттең аны, бар нәрсәне аның аяк астына салдың:
[8] сарыкларны, үгезләрне, дала-кыр киекләрен,
[9] күктәге кошларны, диңгездәге балыкларны, диңгез юлларын айкаган барлык җан ияләрен.
[10] И Хуҗабыз Раббы! Бөектән-бөектер исемең җир йөзендә!