<Забур 66

[1] Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Тарона. Суруд.

[2] Худо ба мо шафқат хоҳад кард ва моро баракат хоҳад дод; рӯи Худро ба мо мунаввар хоҳад намуд, село,

[3] То ки роҳи Ту дар замин шинохта шавад, ва наҷоти Ту дар ҳамаи халқҳо.

[4] Туро, эй Худо, қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт; Туро ҳамаи қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт.

[5] Қабилаҳо хурсандӣ ва тараннум хоҳанд кард, зеро ки қавмҳоро аз рӯи адолат доварӣ менамоӣ, ва қабилаҳоро дар замин ҳидоят мекунӣ. Село.

[6] Туро, эй Худо, қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт; Туро ҳамаи қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт.

[7] Замин ҳосили худро дод; Худо, Худои мо, моро баракат хоҳад дод.

[8] Худо моро баракат хоҳад дод, ва тамоми ақсои замин аз Ӯ хоҳанд тарсид.