<Забур 14

[1] Таронаи Довуд. Худовандо! Кист, ки дар хаймаи Ту иқомат намояд? Кист, ки дар кӯҳи муқаддаси Ту сокин шавад?

[2] Касе ки дар рафтораш беайб бошад, ва аз рӯи адолат амал кунад, ва дар дили худ ростгӯй бошад;

[3] Бо забони худ бӯҳтон назанад, ба ёри худ бадӣ накунад, ва ақрабои худро таҳқир нанамояд;

[4] Манфур дар назараш разил бошад, валекин тарсгорони Худовандро иззат кунад; қасамаш ба зарари худаш бошад ҳам, онро тағьир надиҳад;

[5] Пули худро ба фоида надиҳад, ва бар зидди бегуноҳ ришва нагирад, — касе ки чунин рафтор мекунад, то абад фурӯ нахоҳад ғалтид.