[1] Дар Худованд, эй одилон, тараннум намоед: ҳамду сано гуфтан росткоронро мезебад.
[2] Худовандро бо барбат ҳамд гӯед, бо уди даҳтор Ӯро бисароед;
[3] Суруди наве дар шаъни Ӯ бихонед; бо бонги шодӣ некӯ бинавозед;
[4] Зеро ки каломи Худованд дуруст аст, ва тамоми аъмоли Ӯ ҳақ асту рост.
[5] Ӯ адл ва инсофро дӯст медорад; ҷаҳон аз эҳсони Худованд пур аст.
[6] Бо каломи Худованд осмонҳо офарида шудааст, ва бо дами даҳони Ӯ ҳамаи лашкарҳои онҳо.
[7] Ӯ обҳои баҳрро мисли машке ҷамъ кардааст, вартаҳоро дар хазоин гузоштааст.
[8] Бигзор тамоми аҳли замин аз Худо тарсон бошанд; ҳамаи сокинони дуньё аз Ӯ ҳаросон шаванд,
[9] Зеро ки Ӯ гуфт, ва иҷро шуд; Ӯ амр кард, ва қоим гардид.
[10] Худованд машварати халқҳоро ботил мекунад, ба андешаҳои қавмҳо монеъ мешавад.
[11] Машварати Худованд қоим аст то абад, андешаҳои дили Ӯ то абадуддаҳр.
[12] Хушо халқе ки Худованд Худои вай аст, ва қавме ки Ӯ варо барои мероси Худ баргузидааст.
[13] Аз осмон Худованд нигоҳ мекунад, тамоми банӣ‐одамро мебинад;
[14] Аз нишемангоҳи Худ ба ҳамаи сокинони замин назар меандозад;
[15] Дилҳои онҳоро танҳо Худаш ба вуҷуд овардааст, ва тамоми аъмолашонро мефаҳмад.
[16] Подшоҳ бо сипоҳи бузург наҷот нахоҳад ёфт; паҳлавон бо қуввати бузург халос нахоҳад шуд.
[17] Асп барои наҷот беэътимод аст, ва бо қуввати бузургаш халосӣ нахоҳад дод.
[18] Инак, чашми Худованд бар тарсгорони Ӯст, бар онҳоест, ки ба эҳсони Ӯ умедворанд,
[19] То ки ҷони онҳоро аз мурдан халос кунад, ва дар вақти қаҳтӣ онҳоро зинда мононад.
[20] Ҷони мо ба Худованд умедвор аст: Ӯ мададгор ва сипари мост;
[21] Дили мо дар Ӯ шодӣ мекунад, зеро ки ба исми қуддуси ӯ мо таваккал менамоем.
[22] Эҳсони Ту, эй Худованд, бар мо бод, чунон ки мо ба Ту умед бастаем.