[1] Вақте ки Исроил аз Миср берун омад, ва хонадони Яъқуб аз қавми бегоназабон,
[2] Яҳудо қудси Ӯ буд, Исроил — ҳокимияти Ӯ.
[3] Баҳр инро дида, гурехт; Урдун қафо гашт.
[4] Кӯҳҳо мисли қӯчқорон ҷастухез карданд, ва талҳо — мисли барраҳо.
[5] Туро чӣ шуд, эй баҳр, ки гурехтӣ? Ва эй Урдун, ки қафо гаштӣ?
[6] Ва эй кӯҳҳо, ки мисли қӯчқорон ҷастухез кардед, ва эй талҳо, ки мисли барраҳо?
[7] Аз ҳузури Худованд ба ларзиш ой, эй замин! Аз ҳузури Худои Яъқуб,
[8] Ки кӯҳпораро ба кӯли об табдил медиҳад, ва санги хороро ба чашмаи об.
[9] На моро, эй Худованд, на моро, балки исми Худро ҷалол деҳ; ба хотири эҳсони Худ, ба хотири ростии Худ.
[10] Чаро халқҳо гӯянд: «Худои онҳо куҷост?»
[11] Валекин Худои мо дар осмон аст; ҳар чӣ хоҳад, ба амал меоварад.
[12] Бутҳои онҳо нуқра ва тиллост, амали дастҳои одамизод.
[13] Онҳо даҳон доранд, вале ҳарф намезананд; чашм доранд, вале намебинанд;
[14] Гӯш доранд, вале намешунаванд; бинӣ доранд, вале намебӯянд;
[15] Даст доранд, вале ламс намекунанд, по доранд, вале роҳ намераванд; аз гулӯи худ садое намебароранд.
[16] Созандагонашон мисли онҳо хоҳанд буд, ва ҳар касе ки ба онҳо таваккал мекунад.
[17] Эй Исроил! Ба Худованд таваккал кунед; мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст.
[18] Эй хонадони Ҳорун! Ба Худованд таваккал кунед; мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст.
[19] Эй тарсгорони Худованд! Ба Худованд таваккал кунед; мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст.
[20] Худованд моро ба ёд оварда, баракат хоҳад дод; хонадони Исроилро баракат хоҳад дод; хонадони Ҳорунро баракат хоҳад дод;
[21] Тарсгорони Худовандро баракат хоҳад дод; хурдонро бо бузургон.
[22] Худованд шуморо афзун хоҳад кард; шумо ва фарзандони шуморо.
[23] Шумо мубораки Худованд ҳастед, ки Ӯ осмон ва заминро офаридааст.
[24] Осмон осмони Худованд аст, валекин заминро ба банӣ‐одам додааст.
[25] На мурдагон Худовандро мадҳ мекунанд, ва на ҳамаи фурӯравандагони гӯр.
[26] Вале мо Худовандро муборак хоҳем хонд, аз ҳоло ва то абад. Ҳалелуёҳ!