[1] Худовандро ҳамд гӯед, исми Ӯро бихонед; корномаҳои Ӯро дар байни қавмҳо шӯҳрат диҳед.
[2] Дар шаъни Ӯ суруд хонед, Ӯро бисароед; аз ҳамаи корҳои аҷоиби Ӯ сухан ронед.
[3] Ба исми қуддуси Ӯ фахр кунед; бигзор дили толибони Худованд шод бошад.
[4] Худованд ва қуввати Ӯро ҷӯё шавед; рӯи Ӯро ҳамеша толиб бошед.
[5] Корҳои аҷоиберо, ки Ӯ кардааст, ба ёд оваред: мӯъҷизоти Ӯро, ва довариҳои даҳони Ӯро,
[6] Эй зурьёти бандаи Ӯ Иброҳим, эй банӣ‐Яъқуб, ки баргузидагони Ӯ ҳастед.
[7] Ӯ Худованд Худои мост; довариҳои Ӯ дар тамоми замин аст.
[8] Аҳди Худро то абад дар хотир дорад, ва каломеро, ки ба ҳазор насл амр фармудааст,
[9] Он аҳдеро, ки бо Иброҳим бастааст, ва қасамеро, ки барои Исҳоқ ёд кардааст,
[10] Ва онро барои Яъқуб ба ҳукми қонун даровардааст, ва барои Исроил ба ҳукми аҳди абадӣ,
[11] Яъне гуфтааст: «Замини Канъонро ба ту хоҳам дод, то ки ҳиссаи мероси шумо шавад»;
[12] Дар сурате ки онҳо ҳанӯз одамони башумор буданд; хеле кам ва ғариб дар он ҷо буданд;
[13] Ва аз халқе сӯи халқе овора шуда мегаштанд, аз мамлакате сӯи қавми дигаре.
[14] Нагузошт, ки касе онҳоро озор диҳад; ва подшоҳонро аз барои онҳо танбеҳ кард:
[15] «Ба масеҳони Ман даст нарасонед, ва ба анбиёи Ман бадӣ накунед».
[16] Ва қаҳтиро бар замин бихонд; ҳамаи манбаъҳои нонро нобуд кард.
[17] Пеш аз онҳо мардеро фиристод: Юсуф ба ғуломӣ фурӯхта шуд.
[18] Пойҳои ӯро бо завлона азият доданд; оҳан бар ҷонаш омад,
[19] То даме ки сухани ӯ ба амал омад: Сухани Худованд ӯро покиза кард.
[20] Подшоҳ кас фиристод ва бандҳои ӯро кушод; ва ҳукмфармои қавмҳо ӯро озод кард.
[21] Ӯро бар хонаи худ оғо таъин кард, ва ҳукмфармо бар тамоми мулки худ,
[22] То ки мирони ӯро ба салоҳдиди худ бандӣ кунад, ва пирони ӯро ҳикмат омӯзад.
[23] Ва Исроил ба Миср омад, ва Яъқуб дар замини Ҳом ғурбатро ихтиёр кард.
[24] Ва қавми Худро бағоят борвар кард, ва онҳоро аз адуёнашон пурзӯртар гардонд.
[25] Дили онҳоро чап кард, то ки бо қавми Ӯ ба кин бошанд, ва бар зидди бандагони Ӯ найрангҳо созанд.
[26] Бандаи Худ Мусоро фиристод; Ҳорунро низ, ки баргузида буд.
[27] Суханони таъкиди Ӯро бо аломот ба онҳо пешниҳод карданд, ва мӯъҷизотро дар замини Ҳом.
[28] Зулмотро фиристод, ва торик шуд; ва ба каломи Ӯ муқобилат накарданд.
[29] Обҳои онҳоро ба хун табдил дод, ва моҳиёни онҳоро миронид.
[30] Замини онҳо аз ғукҳо пур шуд; хонаҳои подшоҳонашон низ.
[31] Гуфт, ва ҳашароти гуногун пайдо шуд, шабушҳо низ дар тамоми ҳудуди онҳо.
[32] Ба ҷои борон бар онҳо жола боронид, ва оташи сӯзон бар замини онҳо.
[33] Токҳо ва анҷирҳои онҳоро зад, ва дарахтҳоро дар ҳудуди онҳо шикаст.
[34] Гуфт, ва малах пайдо шуд, ва кирмак, ки сону шумор надошт.
[35] Ва тамоми сабзаро дар замини онҳо хӯрданд, ва самараи саҳроҳои онҳоро хӯрданд.
[36] Ва ҳар нахустзодаро дар замини онҳо зарба зад, ибтидои тамоми қуввати онҳоро.
[37] Ва онҳоро бо тилло ва нуқра берун овард, ва дар сибтҳои Ӯ бемаҷоле набуд.
[38] Миср аз баромада рафтани онҳо шод шуд, зеро ки тарсашон онҳоро фаро гирифта буд.
[39] Абре барои сояандозӣ паҳн кард, ва оташе барои он ки шабона рӯшноӣ диҳад.
[40] Талаб карданд, ва бедонаҳоро фиристод, ва аз нони осмон онҳоро сер кард.
[41] Кӯҳпораро шикоф кард, ва об ҷорӣ шуд, дар ҷойҳои хушк мисли дарьё равон шуд.
[42] Зеро ки каломи муқаддаси Худро ба ёд овард, ва бандаи Худ Иброҳимро.
[43] Ва қавми Худро бо шодӣ берун овард, ва баргузидагони Худро бо тараннум.
[44] Ва заминҳои халқҳоро ба онҳо дод, ва меҳнати қабилаҳоро мерос гирифтанд,
[45] То ки фароизи Ӯро нигоҳ доранд, ва шариати Ӯро риоя кунанд. Ҳалелуёҳ!