[1] Ҳалелуёҳ. Зеро ки некӯст Худои моро сароидан; зеро ки ин дилпазир аст: ҳамду санои шоиста аст.
[2] Худованд Ерусалимро бино мекунад, парокандагони Исроилро ҷамъ меоварад;
[3] Дилшикастагонро шифо мебахшад, ва ҷароҳатҳои онҳоро мебандад;
[4] Миқдори ситораҳоро ба ҳисоб мегирад: ҳамаи онҳоро бо номҳошон мехонад.
[5] Худованди мо бузург аст ва пурқувват; хиради Ӯ беҳадду беканор аст.
[6] Ҳалимонро Худованд тақвият медиҳад; шариронро то ба замин паст мезанад.
[7] Дар шаъни Худованд бо шукрона суруд хонед; Худои моро бо барбат бисароед,
[8] Ки Ӯ осмонро бо абрҳо мепӯшонад, барои замин борон муҳайё мекунад, бар кӯҳҳо алаф месабзонад.
[9] Ба чорпо хӯрок медиҳад, ва ба бачаҳои зоғ, ки сӯи Ӯ мехонанд.
[10] На ба иқтидори асп рағбат дорад, на ба соқҳои одам таваҷҷӯҳ мекунад:
[11] Худованд ба тарсгорони Худ таваҷҷӯҳ менамояд, ва ба онҳое ки ба эҳсони Ӯ умедворанд.