[1] Таронаи Довуд. Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон, ва эй тамоми ботинам — исми қуддуси Ӯро.
[2] Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон, ва ҳамаи некиҳои Ӯро фаромӯш накун.
[3] Ӯ ҳамаи гуноҳҳоятро меомурзад; ҳамаи касалиҳоятро шифо мебахшад;
[4] Ҳаётатро аз гӯр раҳо мекунад; туро бо эҳсон ва марҳамат фаро мегирад;
[5] Зеваратро аз зебоӣ сер мекунад; ҷавоният ба мисоли уқоб нав мешавад.
[6] Худованд адолатро ба амал меоварад, ва додгариро барои ҳамаи ситамкашон.
[7] Тариқҳои Худро ба Мусо маълум кард, корҳои Худро ба банӣ‐Исроил.
[8] Худованд раҳим ва бахшанда аст, собир ва пур аз эҳсон.
[9] Ба сурати абадӣ мазаммат намекунад, ва қаҳрашро то абад нигоҳ намедорад.
[10] Бо мо мувофиқи хатоҳоямон амал накардааст, ва моро мувофиқи гуноҳҳоямон сазо надодааст.
[11] Зеро, ба андозае ки осмон аз замин баланд аст, эҳсони Ӯ бар тарсгоронаш ба ҳамон андоза бузург аст.
[12] Ба андозае ки шарқ аз ғарб дур аст, ҷиноятҳои моро ба ҳамон андоза аз мо дур кардааст.
[13] Чунон ки падар ба фарзандон марҳамат мекунад, ончунон Худованд ба тарсгорони Худ марҳамат менамояд.
[14] Зеро ки Ӯ сиришти моро медонад: дар хотир дорад, ки мо хок ҳастем.
[15] Айёми инсон мисли алаф аст, мисли гули саҳрост: ончунон мешукуфад,
[16] Аммо боде бар он мевазад, ва он нест мешавад, ва маконаш дигар онро намешиносад.
[17] Валекин эҳсони Худованд бар тарсгоронаш аз азал то абад аст, ва адолати Ӯ бар фарзандони фарзандон,
[18] Бар онҳое ки аҳди Ӯро нигоҳ медоранд ва фармудҳои Ӯро дар хотир доранд, то ки онҳоро ба ҷо оваранд.
[19] Худованд бар осмон тахти Худро барқарор намудааст, ва малакути Ӯ бар ҳама ҳукмфармост.
[20] Худовандро муборак бихонед, эй фариштагони Ӯ, ки дар қувват паҳлавон ҳастед, каломи Ӯро ба ҷо меоваред, ва овози каломи Ӯро мешунавед.
[21] Худовандро муборак бихонед, эй ҳамаи лашкарҳои Ӯ, ва эй хизматгузорони Ӯ, ки иродаи Ӯро ба ҷо меоваред.
[22] Худовандро муборак бихонед, эй тамоми аъмоли Ӯ, дар ҳамаи мақомҳои ҳукмфармоии Ӯ. Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон.