<Zebûr 107

[1] R'azî bin ji Xudan, çimkî Ew qenc e, çimkî h'uba Wî h'eta-h'etayê ye.

[2] Bira aha bêjin azadbûyêd Xudan, k'îjan azad kirin ji destê dijmin

[3] û ew t'op kirin ji welata, ji r'ohilat û r'oavayê û ji bakur û başûrê.

[4] Hinek ber'îyêda xalifîn, ewê r'îya xike-xwelîda, bajarekî mayînê wir nedîtin.

[5] T'î û bir'çî bûn, dil nava wanda xava diçû.

[6] Hingê tengasîya xweda hewara xwe Xudan anîn û Wî ew xilaz kirin ji xemêd giran.

[7] R'îya r'astda Wî r'êberîya wan kir, h'eta ku gihîştine bajarê mayînê.

[8] Bira şikirîyê bidine Xudan bona h'uba Wî û kirinêd Wîye h'ujmek'ar bona merivayê!

[9] Çimkî Ew nefsa ç'ilabûyî av dike û yê bir'çî qencîyêva xinê dike.

[10] Hinek te'rîyê û bin sîya mirinêda r'ûniştibûn, derd-kula û qeydava girêdayî bûn.

[11] Çimkî ew li ber gotinêd Xwedê r'abûn û şêwirêd Yê Jorin bêhurmet kirin.

[12] Ewî jî pê h'alê giran dilê wan ta kirin, ew k'etin, kesek t'unebû dest bavîta wan.

[13] Hingê tengasîya xweda gazîya xwe Xudan anîn û Wî ew azad kirin ji xemêd giran.

[14] Evana ji te'rîstanîyê û sîya mirinê derxistin û qeydêd wan şkênandin.

[15] Bira şikirîyê bidine Xudan bona h'uba Wî û kirinêd Wîye h'ujmek'ar bona merivayê!

[16] Çimkî dergehêd sifir hûrdexweşî kirin û stûnêd h'esinî şkênandin.

[17] Hineke bêh'iş ji dest kirêd xweye xirab û neheqîyêd xwe tengasîyê dibînin.

[18] Me'dê wan ji h'emû xwarinê li hev dik'eve û diçin h'eta li ber derê mirinê.

[19] Tengasîya xweda gazîya xwe Xudan anîn û Wî ew azad kirin ji xemêd giran.

[20] Xebera Xwe şand ew qenc kirin û ew xilaz kirin ji gor'istên.

[21] Bira şikirîyê bidine Xudan bona h'uba Wî û kirinêd Wîye h'ujmek'ar bona merivayê!

[22] Bira dîyarîyêd r'azîdarîyê bidin û kirinêd Wî bi eşq salix kin!

[23] Hinekêd ku bi gemîya ser be'rêr'a diçin, avêd mezinda şixul dikin,

[24] wana kirinêd Xudan dîtin, usa jî k'eremetêd Wîye bêbinîyêda.

[25] Ewî e'mirî bê kir û firtone r'akir û pêlêd wê bilind kirin.

[26] H'eta e'zmên bilind bûn, h'eta bêbinîyê berjêr çûn, ji wê belê gemîvan h'elîyan-maşîyan.

[27] Mîna serxweş li ser niga nesekinîn, zanistîya wana neda wana t'u k'arîn.

[28] Tengasîya xweda hewara xwe Xudan anîn û Wî ew xilaz kirin ji xemêd giran.

[29] Ewî firtone seqir'andin û pêl dane sekinandin.

[30] Hingê ew şabûn gava pêl sekinîn û ew birine gemîwargeha wan xwestî.

[31] Bira şikirîyê bidine Xudan bona h'uba Wî û kirinêd Wîye h'ujmek'ar bona merivayê!

[32] Bira Wî bilind kin civîna cime'tada û pesinê Wî bidin k'oma r'ûspîyada.

[33] Ew ç'ema dike çol û best û ç'e'vkanîya e'rdê ziha.

[34] Welatê şên dike şor'ek'et, bona xirabîya binelîyêd wir.

[35] Ew çol û besta dike gola avê, e'rdê ziha kanîya avê.

[36] Bir'çîya li wir cîwar dike, ew bajarê mayînê ava dikin.

[37] E'rdê davêjin, tirîya datînin û deremetê t'op dikin.

[38] Xudan dua li wan dike, gelekî li hev ew zêde dibin û h'eywanêd wan Ew kêm nake.

[39] Lê yêd neyar ew kêm dibin, nimiz dibin, ji dest tengasîyê, xirabîyê û k'ederê.

[40] Ew bêr'ûmetîyê li ser mîrada dir'êjîne, çol û besta, r'ê-dirbada dixalifîne.

[41] Lê yê feqîr ji belengazîyê derdixe, r'ik'inyata wan mîna kerê pêz zêde dike.

[42] R'astê bibînin evê yekê û şa bin, lê h'emû neheqê devê xwe bigirin.

[43] K'î ye serwaxt ku van yeka bide ber h'işa û h'uba Xudan ew fe'm bike.