[1] דו װאָס זיצסט אין דער פֿאַרבאָרגעניש פֿון עליון, װאָס אין שאָטן פֿון שַדַי װײַלסטו,
[2] איך זאָג אױף ה׳, מײַן באַשיצונג און מײַן פֿעסטונג מײַן ג-ט װאָס איך פֿאַרזיכער זיך אױף אים,
[3] אַז ער װעט דיך מציל זײַן פֿון פֿױגלפֿאַנגערס נעץ, פֿון דער פּעסט פֿון פֿאַרטיליקונג.
[4] מיט זײַן פֿלעדער װעט ער דיך באַשירעמען, און אונטער זײַנע פֿליגלען װעסטו זיך שיצן; אַ שילד און אַ שילד איז זײַן טרײַשאַפֿט.
[5] װעסט נישט מורא האָבן פֿאַר אַ שרעק פֿון דער נאַכט, פֿאַר אַ פֿײַל װאָס פֿליט בײַ טאָג;
[6] פֿאַר אַ פּעסט װאָס גײט אום אין דער פֿינצטער, פֿאַר אַ מגפֿה װאָס פֿאַרװיסט אין מיטן טאָג.
[7] דיר פֿון זײַט װעלן פֿאַלן טױזנט, און צען טױזנט פֿון דײַן רעכטער האַנט, צו דיר װעט עס נישט גענענען.
[8] בלױז מיט דײַנע אױגן װעסטו אָנקוקן, און די באַצאָלונג פֿון די רשעים װעסטו זען.
[9] װײַל דו האָסט געזאָגט: ה׳ איז מײַן באַשיצונג, געמאַכט דעם עליון פֿאַר דײַן באַשירעמונג.
[10] דיך װעט נישט טרעפֿן קײן בײז, און קײן פּלאָג װעט נישט גענענען צו דײַן געצעלט.
[11] װאָרעם זײַנע מלאָכים װעט ער באַפֿעלן װעגן דיר, דיך צו היטן אין אַלע דײַנע װעגן.
[12] אױף די הענט װעלן זײ דיך טראָגן, טאָמער װעסטו אָפּשלאָגן אָן אַ שטײן דײַן פֿוס.
[13] אױף לײבן און פּיפּערנאָטערס װעסטו שפּרײַזן, װעסט צעטרעטן יונגלײבן און שלאַנג.
[14] װײַל ער האָט געגלוסט צו מיר, װעל איך אים מאַכן אַנטרינען; איך װעל אים דערהײכן, װײַל ער קען מײַן נאָמען.
[15] ער װעט מיך רופֿן, און איך װעל אים ענטפֿערן, איך װעל זײַן מיט אים אין אַ צרה, איך װעל אים דערלײזן, און אים ברענגען צו כּבֿוד.
[16] מיט לאַנגע יאָרן װעל איך אים זעטן, און װעל אים װײַזן מײַן הילף.