[1] אַ לױבונג פֿון דָוִדן. איך װעל דיך דערהײבן, מײַן ג-ט דער קיניג, און בענטשן דײַן נאָמען אײביק און שטענדיק.
[2] אַלע טאָג װעל איך דיך בענטשן, און רימען דײַן נאָמען אײביק און שטענדיק.
[3] גרױס איז ה׳ און זײער גערימט, און זײַן גרױסקײט איז נישט צו דערפֿאָרשן.
[4] אַ דור צו אַ דור װעט לױבן דײַנע מעשׂים, און דײַנע גבֿורות װעלן זײ אָנזאָגן.
[5] די פּראַכטיקע שײנקײט פֿון דײַן גלאַנץ, און די מעשׂיות פֿון דײַנע װוּנדער װעל איך דערצײלן.
[6] און פֿון דער שטאַרקײט פֿון דײַנע פֿאָרכטיקע אױפֿטוען װעט מען רעדן, און דײַן גרױסקײט, זי װעל איך פֿאַרצײלן.
[7] די דערמאָנונג פֿון דײַן גרױס גוטסקײט װעט מען אַרױסזאָגן, און דײַן גערעכטיקײט װעט מען באַזינגען.
[8] לײַטזעליק און דערבאַרעמדיק איז ה׳, אײַנגעהאַלטן אין צאָרן און גרױס אין גענאָד.
[9] גוט איז ה׳ צו אַלעמען, און זײַן רַחמָנות איז אױף אַלע זײַנע װערק.
[10] דיך װעלן לױבן, ה׳, אַלע דײַנע װערק, און דײַנע פֿרומע װעלן דיך בענטשן.
[11] די פּראַכט פֿון דײַן מלוכה װעלן זײ דערצײלן, און פֿון דײַן גבֿורה װעלן זײ רעדן;
[12] צו לאָזן װיסן די מענטשנקינדער זײַנע גבֿורות, און די פּראַכטיקע שײנקײט פֿון זײַן מלוכה.
[13] דײַן מלוכה איז די מלוכה פֿון אַלע אײביקײטן, און דײַן געװעלטיקונג איז אין אַלע דור-דורות.
[14] ה׳ לענט אונטער אַלע געפֿאַלענע, און שטעלט אױף אַלע געבױגענע.
[15] די אױגן פֿון אַלעמען קוקן אױס אױף דיר, און דו גיסט זײ זײער עסן אין זײַן צײַט.
[16] עפֿנסט דײַן האַנט, און זעטיקסט יעטװעדער לעבעדיקן מיט גוטװיליקײט.
[17] גערעכט איז ה׳ אין אַלע זײַנע װעגן, און גענאָדיק אין אַלע זײַנע מעשׂים.
[18] ה׳ איז נאָנט צו אַלע װאָס רופֿן אים, צו אַלע װאָס רופֿן אים מיט אמת.
[19] ער טוט דעם רָצון פֿון די װאָס פֿאָרכטן אים, און זײער געשרײ הערט ער צו, און העלפֿט זײ.
[20] ה׳ באַהיט אַלע װאָס האָבן אים ליב, און אַלע רשעים װעט ער פֿאַרטיליקן.
[21] דעם לױב פֿון ה׳ זאָל רעדן מײַן מױל, און יעטװעדער לײַב זאָל בענטשן זײַן הײליקן נאָמען אײביק און שטענדיק.