[1] אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען; פֿון דָוִדן. װען נישט ה׳ װאָס איז געװען מיט אונדז – זאָל נון זאָגן יִשׂרָאֵל –
[2] װען נישט ה׳ װאָס איז געװען מיט אונדז, בעת מענטשן זײַנען אױפֿגעשטאַנען אױף אונדז,
[3] דענצמאָל װאָלטן זײ אונדז לעבעדיקערהײט אײַנגעשלונגען, װען זײער צאָרן האָט געגרימט אױף אונדז;
[4] דענצמאָל װאָלטן אונדז די װאַסערן פֿאַרפֿלײצט, דער טײַך װאָלט אַריבערגעגאַנגען איבער אונדזער זעל;
[5] דענצמאָל װאָלטן אַריבער איבער אונדזער זעל די מוטװיליקע װאַסערן.
[6] ברוך ה׳, װאָס ער האָט אונדז נישט געגעבן פֿאַר רױב צו זײערע צײן.
[7] אונדזער זעל איז אַנטרונען געװאָרן װי אַ פֿױגל פֿון די פֿאַנגערס פּאַסטקע; די פּאַסטקע איז צעבראָכן געװאָרן, און מיר זײַנען אַנטרונען געװאָרן.
[8] אונדזער הילף איז אין נאָמען פֿון ה׳, דעם באַשעפֿער פֿון הימל און ערד.