<תְּהִלִּים 125

[1] אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען. די װאָס פֿאַרזיכערן זיך אױף ה׳ זײַנען אַזױ װי באַרג צִיוֹן, װאָס רירט זיך נישט; אײביק פֿאַרבלײַבט ער.

[2] ירושָלַיִם – אַרום איר זײַנען בערג, און ה׳ איז אַרום זײַן פֿאָלק, פֿון אַצונד און ביז אײביק.

[3] װאָרעם דער שטעקן פֿון שלעכטיקײט װעט נישט רוען אױף דעם גורל פֿון די גערעכטע, כּדי די גערעכטע זאָלן נישט אױסשטעקן אין אומגערעכטיקײט זײערע הענט.

[4] באַגיטיק, ה׳, די גוטע, און די װאָס זײַנען רעכטפֿאַרטיק אין זײערע הערצער.

[5] אָבער די װאָס נײַגן זיך אױף זײערע קרומע װעגן, זײ װעט ה׳ אַװעקפֿירן מיט די טוער פֿון אומרעכט. שלום אױף יִשׂרָאֵל!