[1] Худо одами Мусонинг ибодати.
[2] Эй Раббий, насллар оша Сен паноҳимиз бўлган эдинг.
[3] Тоғлар ҳали пайдо бўлмасдан олдин, Еру оламни яратмасингдан олдин, Абадулабад Сен Худосан.
[4] Сен инсонни тупроққа қайтарасан, “Қайтинглар тупроққа, эй бандалар”, деб айтасан.
[5] Минг йил Сенинг назарингда бир кундайдир, Қисқа бир тун вақтидайдир.
[6] Сен одамларни супуриб ташлайсан, Улар гўё тушга ўхшайди. Улар тонгда унган янги майса кабидир. Тонгда майса янгидан ўсиб чиқса ҳам Оқшомда сўлиб, хазон бўлади.
[7] Сенинг ғазабингдан адойи тамом бўлдик, Қаҳрингдан биз ваҳимага тушдик.
[8] Гуноҳларимизни Сен олдингга келтирдинг, Яширин гуноҳларимизни нурларинг ёритиб туради.
[9] Кунларимиз Сенинг ғазабинг остида ўтади, Йилларимиз бир оҳ каби, тез ниҳоясига етади.
[10] Кунларимиз етмиш йил экан, Агар бардам бўлсак, саксон йил экан. Энг ажойиб йиллар заҳмат, жафо билан кечаркан, Умримиз тез ўтар, ўзимиз учиб кетармиз.
[11] Сенинг ғазабинг қудратини ким била олар?! Қаҳринг, Ўзингга лойиқ қўрқув каби буюкдир.
[12] Умримиз кунларини санашни бизга ўргатгин, Токи биз доно қалбга эга бўлайлик.
[13] Кел, эй Эгам! Қачонгача кутамиз?! Ўз қулларингга шафқат қилгин!
[14] Саҳарда содиқ севгинг билан бизни қондиргин, Умримиз бўйи қўшиқ айтиб, хурсанд бўлайлик.
[15] Кулфатлар кўрдик кўп кунлар, Бизни қайғуга гирифтор қилдинг қанча йиллар, Ўша кунлар эвазига бизни хурсанд қил.
[16] Биз, Ўз қулларингга қудратли ишларингни кўрсатгин, Бизнинг наслимиз улуғворлигингни кўрсин.
[17] Эй Раббимиз Худо, лутф–караминг бизга ёр бўлсин, Қилган ишимиз бароридан келсин, Ҳа, ишларимизга барака бергин!