Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:21

[1] Ижрочилар раҳбарига. Довуд саноси.

[2] Эй Эгам, Сенда мен паноҳ топаман, Шарманда бўлишимга асло йўл қўйма, Адолатлисан, мени қутқаргин.

[3] Қулоқ тут менга, дарров халос қилгин, Менинг паноҳ қоям бўлгин. Нажот топай, мустаҳкам қўрғоним бўлгин.

[4] Чиндан ҳам Сен суянган қоямсан, қалъамсан, Ўз номинг ҳақи мени етакла, йўл кўрсатгин.

[5] Сен менинг паноҳимсан. Қўйилган тузоқдан мени қутқаргин.

[6] Ҳаётимни Сенга топшираман, эй Эгам, Мени қутқарасан, эй содиқ Худо.

[7] Сохта худоларни иззатлаганларга Мен нафратимни сочаман. Эй Эгам, мен Сенга умид боғлайман.

[8] Содиқ севгинг ила шод–хуррам бўлай, Қайғуларимни Ўзинг кўргансан, Жоним азобда қолганини биласан.

[9] Мени ғаним қўлига бермадинг, Оёқларимни бехавотир ерга қўйдинг.

[10] Раҳм қил, эй Эгам, кулфатда қолдим, Кўзларим қайғудан толди, Жону танам адойи тамом бўлди.

[11] Ҳаётим азоб билан тугайди, Йилларим оҳ–воҳ билан битади. Гуноҳларим дастидан кучдан қолдим, Этларим суякларимга ёпишиб кетган.

[12] Душманларим мени ҳақорат қилади, Қўшниларим мендан ҳазар қилади. Дўстларим ҳам мендан қўрқади, Кўчада кўриб мени, қочиб кетади.

[13] Мени унутдилар, гўё ўлганман, Гўё синган сопол идиш кабиман.

[14] Эшитяпман, кўпчилик ғийбат қилади, Атрофимни даҳшат ўраб олган. Биргаликда менга қарши фитна тўқишади, Мени ўлдирмоқни ният қилишади.

[15] Эй Эгам, мен Сенга умид боғлайман, “Менинг Худойим Сенсан”, деб айтаман.

[16] Ҳаётим Сенинг қўлингдадир, Ғанимларим қўлидан, Пайимга тушганлардан мени қутқаргин.

[17] Жамолинг мен, қулингга нурларини сочсин, Сен содиқсан, мени қутқаргин.

[18] Йўл қўйма, эй Эгам, шарманда бўлишимга, Мадад сўраб илтижо қилдим Сенга. Қабиҳлар шармандаи шармисор бўлсин, Ўликлар диёрига жим кириб борсин.

[19] Ўчсин уларнинг ёлғончи овозлари, Зеро, такаббурлик ва нафрат билан Улар солиҳга қарши сўйлар.

[20] О, нақадар буюкдир Сенинг эзгулигинг! Ўзингдан қўрққанларга уни сақлаб қўйгансан, Сенда паноҳ топганларга ҳадя қиласан, Ҳамманинг кўзи олдида инъом қиласан.

[21] Ҳузурингда уларни ҳимоя қиласан, Инсон фитналаридан омон сақлайсан. Уларни Ўз чодиринг остида Иғволардан сақлаб турасан.

[22] Қамалда қолган шаҳардай бўлганимда Менга ажойиб садоқатингни кўрсатганинг учун Эй Эгам, Сенга олқишлар бўлсин!

[23] Ваҳимага тушиб мен: “Эй Эгам, Сенинг назарингдан маҳрум бўлдим”, дегандим. Ҳа, мадад сўраб Сенга ёлворганимда Илтижоларимни эшитдинг.

[24] Эй Эгамизнинг тақводорлари, Уни севинг! Унга содиқ бўлганларни Эгамиз ҳимоя қилади, Такаббурларга тўлиқ жазо беради.

[25] Бардам бўлинг, дадил бўлсин юрагингиз, Эй сиз, Эгамиздан умид қилганлар!

Забур — Chapters