[1] Ижрочилар раҳбарига. Соз жўрлигида айтиладиган Осиф саноси.
[2] Худога, қудратимиз манбаига Севинч билан куйланг! Ёқубнинг Худосига шодлик ила ҳайқиринг!
[3] Қўшиқ куйланг, доира чертинг, Хушовоз лира, арфа чалинг.
[4] Бурғу чалинг янги ой шодиёнасида, Ой тўлганда, байрам кунимизда.
[5] Исроил учун бу қонундир, Ёқуб Худосининг фармонидир.
[6] Миср юрти устига бостириб борганда, Худо буни Исроилга қонун қилиб берди. Мен нотаниш бир овозни эшитдим:
[7] “Юкни олдим елкангиздан, — дейди У. — Қўлларингиз саватдан озод бўлди.
[8] Кулфатда Менга фарёд қилдингиз, сизни қутқардим, Булутлар орасидан сизларга жавоб бердим, Марива сувлари бўйида сизларни синадим.
[9] Эшитинг, эй халқим, танбеҳ бераман сизга, Эй Исроил, кошкийди қулоқ солсангиз Менга!
[10] Орангизда бегона худолар бўлмасин, Бошқа худоларга сажда қилманглар.
[11] Мен сизларнинг Эгангиз Худоман, Сизларни Миср юртидан Мен олиб чиққанман, Оғзингизни катта очинг, Мен уни тўлдираман.
[12] Эй халқим, сиз эса овозимга қулоқ солмадингиз, Эй Исроил, Менга итоат этишни рад этдингиз.
[13] Ўз билганингизча яшанг, дея Юракларингизни ўжарлигича қолдирдим.
[14] Эҳ, қанийди сиз Менга қулоқ солсангиз, Эй Исроил, Менинг йўлларимдан юрсангиз!
[15] Тезда душманларингизни бўйсундирардим, Сизнинг ғанимларингизга зарба берардим.
[16] Мен, Эгангиздан нафратланганлар Қўрқувдан титраб, тиз чўккан бўларди, Уларнинг ҳалокати то абад давом этарди.
[17] Сизларни буғдойнинг энг яхшиси билан боқардим, Қоядан асал чиқариб, сизларни тўйдирардим.”