[1] Эгамизга шукрона айтинг, У яхшидир, Унинг содиқ севгиси абадийдир.
[2] Шундай десин Эгамиздан нажот топганлар, У кулфатдан қутқарган одамлар.
[3] Ахир, Эгамиз уларни шарқу ғарбдан, Шимолу жанубдан тўплаган, Кўп юртлардан уларни йиғиб келган.
[4] Баъзилари чўлу биёбонда тентираб юрдилар, Яшаш учун бирон шаҳарга йўл топмадилар.
[5] Оч, ташна ҳолда қолдилар, Сал бўлмаса ўлаёздилар.
[6] Кулфатда қолганларида Эгамизга нола қилдилар, Эгамиз уларни азоб–уқубатлардан қутқарди.
[7] Улар яшайдиган шаҳарга боргунга қадар, Эгамиз уларни тўғри йўлдан етаклади.
[8] Содиқ севгиси учун улар Эгамизга шукрона айтсин! Эгамизнинг инсониятга кўрсатган ажойиб ишлари учун шукур қилсин!
[9] Зотан, У қондирар ташна бўлганларни, Тўйдирар неъматлар билан очларни.
[10] Баъзилари зимзиё зулматда ўтирардилар, Асир бўлиб, кишанда азоб чекардилар.
[11] Улар Худонинг сўзларига қарши исён қилгандилар, Худойи Таолонинг йўл–йўриқларини менсимадилар.
[12] Шу боис Худо уларни оғир ишларга мажбур этди, Улар йиқилганда, ёрдам беришга бирон кимса бўлмади.
[13] Кулфатда қолганларида Эгамизга нола қилдилар, Эгамиз уларни азоб–уқубатлардан қутқарди.
[14] Уларни зимзиё зулматдан олиб чиқди, Уларнинг кишанларини парча–парча қилди.
[15] Содиқ севгиси учун улар Эгамизга шукрона айтсин! Эгамизнинг инсониятга кўрсатган ажойиб ишлари учун шукур қилсин!
[16] Зотан, У бронза дарвозаларни синдирар, Темир тамбаларни иккига бўлиб ташлар.
[17] Баъзилари аҳмоқ бўлиб, итоатсизлик қилдилар, Гуноҳлари туфайли азобга дучор бўлдилар.
[18] Ҳар қандай овқатдан жирканар эдилар, Ўлим оғзига яқинлашиб қолган эдилар.
[19] Кулфатда қолганларида Эгамизга нола қилдилар, Эгамиз уларни азоб–уқубатлардан қутқарди.
[20] Эгамиз гапириб, уларга шифо берди, Қабрдан уларни сақлаб қолди.
[21] Содиқ севгиси учун улар Эгамизга шукрона айтсинлар! Эгамизнинг инсониятга кўрсатган ажойиб ишлари учун шукур қилсинлар!
[22] Улар шукрона қурбонлигини келтирсинлар, Унинг ишларини шодон қўшиқларда куйласинлар.
[23] Баъзилари кемаларда денгизга чиқдилар, Ваҳимали сувлар узра савдо қилдилар.
[24] Улар Эгамизнинг ишларини, Чуқур сувда Унинг мўъжизаларини кўрдилар.
[25] У амр берганда, бўрон қўзғалди, Денгиз тўлқинлари баланд кўтарилди.
[26] Кема осмонга кўтарилиб, яна чуқур сувга тушди, Фалокатдан кемадагилар бемажол бўлиб қолди.
[27] Улар маст каби довдираб айланди, Маҳоратлари фойда бермади.
[28] Кулфатда қолганларида Эгамизга нола қилдилар, Эгамиз уларни азоб–уқубатлардан қутқарди.
[29] У бўронни шабадага айлантирди, Денгиз тўлқинлари сукутга чўмди.
[30] Тўлқинлар жим бўлганидан улар севинди, Истаган бандаргоҳга уларни келтириб қўйди.
[31] Содиқ севгиси учун улар Эгамизга шукрона айтсин! Эгамизнинг инсониятга кўрсатган ажойиб ишлари учун шукур қилсин!
[32] Улар жамоа олдида Эгамизни улуғласин, Оқсоқоллар йиғинида Унга ҳамду санолар айтсин.
[33] Эгамиз дарёларни саҳрога айлантирар, Булоқларни қақраган ерга айлантирар.
[34] Аҳолисининг фосиқлиги сабабли Ҳосилдор ерларни шўр ерга айлантирар.
[35] Саҳрони эса Эгамиз кўл қилар, Қақраган ердан булоқлар чиқарар.
[36] Оч–юпунларни у ерга олиб келиб ўрнаштирар. Улар эса яшаш учун шаҳарлар қурар.
[37] Далаларга уруғ экиб, узумзорлар яратар, Далалардан мўл–кўл ҳосил олар.
[38] Эгамизнинг баракаси ила улар жуда кўпаяр, Уларнинг чорваси камайишига Эгамиз йўл қўймас.
[39] Эгамиз аслзодаларни хор қилди, Йўлсиз саҳрода уларни саргардон қилди. Зулм, кулфат, ғамдан Уларнинг сони камайди, Улар қашшоқлашди.
[41] Йўқсилларни эса Эгамиз кулфатдан қутқарар, Уларнинг оиласини қўй сурувидай кўпайтирар.
[42] Солиҳлар буни кўриб, севинар, Фосиқлар эса оғзини ёпиб, жим бўлар.
[43] Донолар буларга эътибор берсин, Эгамизнинг содиқ севгисини англасин.