[1] Эгамизга ҳамду санолар бўлсин! Эгамни мадҳ қил, эй жоним!
[2] Тирик эканман, Эгамга ҳамду сано айтаман, Умрим борича Худойимга ҳамду сано куйлайман.
[3] Умид боғламанг шаҳзодаларга, Нажот беролмайдиган инсон зотига.
[4] Улар жон бергач, тупроққа қайтар, Ўша ондаёқ уларнинг режаси йўққа чиқар.
[5] Ёқубнинг Худосини мададкорим, деб айтганлар бахтлидир, Ўзларининг Эгаси Худодан умид қилганлар бахтлидир.
[6] Ҳа, Ёқубнинг Худоси Осмонни, ерни ҳамда денгизни яратган. Денгизу ундаги ҳамма жонзотни У яратган, У то абад содиқ бўлиб қолади,
[7] Мазлумларга адолат қилади, Очларга У нон беради. Асирларни озод қилувчи Эгамиздир.
[8] Эгамиз кўрнинг кўзларини очади, Икки букилганларнинг қаддини ростлайди, Эгамиз солиҳларни севади.
[9] Эгамиз мусофирларни асрайди, Етим ва беваларни қўллайди, Фосиқнинг йўлларига халақит беради.
[10] Эгамиз то абад ҳукмдордир, Эй Қуддус, сенинг Худойинг насллар оша ҳукмдордир! Эгамизга ҳамду санолар бўлсин!