Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:33

[1] Эй Худо, оқла мени! Шаккок халққа қарши даъвоим бор. Ўзинг мени ҳимоя қил. Мени бу ёлғончи, адолатсизлардан қутқар.

[2] Ахир, менинг паноҳим — Худо Сенсан, Нега Сен тарк этдинг мени?! Не учун ғамга ботиб юрмоғим керак Душманларимнинг сиқуви дастидан?!

[3] Йўллагин нурингни, ҳақиқатингни, Булар менга йўл кўрсатиб турсин, Муқаддас тоғингга мени олиб борсин, Сенинг маконингга мени олиб борсин.

[4] Шунда бораман, эй Худо, Сенинг қурбонгоҳингга. Буюк шодлигимсан, севинчимсан Сен, Лира чалиб, ҳамду сано айтаман Сенга, Эй Худо, менинг Худойим!

[5] Нега тушкунликка тушасан, эй жоним? Нега беҳаловат бўласан ичимда? Худога умид боғла! Шукур этаман Яна Унга — нажоткорим, Худойимга.

Забур — Chapters