[1] Ижрочилар раҳбарига. Довуд саноси. Қўшиқ.
[2] Қўзғалсин Худо, тарқалиб кетсин душманлари, Олдидан қочиб кетсин Ундан нафратланганлар.
[3] Тутунни шамол тарқатгани каби, Худо уларни ҳайдаб юборсин. Мум оловда эригани каби, Худо олдида фосиқ ҳалок бўлсин.
[4] Солиҳлар эса хурсанд бўлсин, Худо олдида шод бўлсин, Улар хурсандликка тўлиб–тошсин.
[5] Худога ҳамду санолар куйланг, Унинг номини тараннум этинг. У булутларни миниб боради, Уни улуғланг. У Эгамиздир! Ҳузурида шодланинг!
[6] У Худодир, макони муқаддасдир, Етимларнинг отаси, бевалар ҳимоячисидир.
[7] Худо ёлғизларни хонадонга жойлаштиради, Асирларни роҳатга, эркинликка олиб чиқади, Исёнкорлар эса қақраган ерга эга бўлади.
[8] Эй Худо, Ўз халқингнинг олдида борганингда, Саҳро бўйлаб юриш қилганингда, Замин титради, осмон ёмғирини қуйди.
[9] Сенинг ҳузурингда, эй Синай тоғининг Худоси, Сенинг олдингда, эй Исроил халқининг Худоси, Замин титради, осмон ёмғирини қуйди.
[10] Сен, эй Худо, мўл ёмғир бердинг, Толиққан ерингга қайтадан куч ато этдинг.
[11] Халқинг ўша ерда бошпана топди, Эй Худо, ҳимматингдан муҳтожларни баҳраманд қилдинг.
[12] Раббийдан амр келади, Аёлларнинг катта жамоаси хушхабарни элтади:
[13] “Шоҳлару лашкарлар шоша–пиша қочди!” Ҳа, Исроил аёллари чодирларда ўлжани бўлишиб олади!
[14] Ҳатто уйда қолганлар учун ҳам Бордир кумуш билан қопланган каптар қанотлари, Ялтироқ олтин билан қопланган каптар патлари.
[15] Қодир Худо шоҳларни тўзғитганда, Залмон тоғига қор ёққандай бўлди.
[16] Эй Башаннинг тоғи, улуғвор тоғ, Эй чўққилари кўп тоғ, Башаннинг тоғи!
[17] Эй чўққилари кўп тоғ! Худо макон қилиб танлаган тоққа Нега ҳасад билан қарайсан? Эгамиз то абад у ерда истиқомат қилади.
[18] Худонинг жанг аравалари сон–саноқсиздир, Раббий Синайдан муқаддас маконига келади.
[19] Юксакларга чиқди У, Асирларни ортидан эргаштирди. Халқлардан ҳадялар олди, Ҳатто гуноҳкор исёнчилардан ҳам туҳфалар олди. Ахир, Парвардигор Эгамиз у ерда яшайди!
[20] Раббийга олқишлар бўлсин, У ҳар куни оғирлигимизни кўтаради. Худо бизнинг нажотимиздир.
[21] Худойимиз — нажот бергувчи Худо, Эгамиз Раббий ўлимдан қутқаради.
[22] Худо шубҳасиз душманлар бошини янчади, Гуноҳ йўлидан юрган одамнинг Бош суякларини ҳам эзади.
[23] Раббий шундай дейди: “Душманларингни Башандан қайтариб келаман, Уларни денгиз тубидан олиб келаман.
[24] Оёғингни душманларинг қонига ботирасан, Итларинг ҳам душман қонини ялаб, Ўз улушини олади.”
[25] Эй Худо, зафарли карвонинг кўринмоқда! Худойим, менинг Шоҳим, Сенинг карвонинг Муқаддас маконингга бораётгани кўринмоқда!
[26] Олдинда қўшиқчилар, орқада созандалар, Уларнинг ўртасида чилдирма чалган қизлар куйлар:
[27] “Олқишлар айтинг Худога буюк жамоа ичра, Ҳамду санолар ўқинг Эгамизга, Эй Исроилнинг манбаидан пайдо бўлганлар!”
[28] Уларнинг энг кичиги — Бенямин қабиласи олдинда келади, Ортидан тўп бўлиб Яҳудо шаҳзодалари келади, Забулун, Нафтали шаҳзодалари уларга эргашади.
[29] Эй Худо, кўрсатгин қудратингни! Эй Худо, аввалгидай намоён қил кучингни!
[30] Қуддусдаги Маъбадинг ҳақи–ҳурмати Шоҳлар Сенга ҳадялар келтиради.
[31] Мисрга, қамишзор орасидаги ўша ёввойи ҳайвонга танбеҳ бер, Халқларга, ўша буқалар подасига, бузоқларига танбеҳ бергин. Сенга таъзим қилиб, кумушларини назр қилишсин. Урушдан лаззатланувчи бу халқларни тўзғитгин.
[32] Мисрдан бронза келтирилади, Ҳабашистон Сенга қўлларин чўзиб, эй Худо, Ўлпон тўлашга шошилиб қолади.
[33] Худони тараннум этинг, эй ер юзи шоҳликлари, Самолар — азалий самолар узра чиққан, Ҳайбатли овози гулдураган Раббийга ҳамду санолар куйланг.
[35] Ҳаммага эълон қилинг Худонинг қудратини, Унинг улуғворлиги Исроил устидадир, Унинг қудрати самолардадир.
[36] Худо қўрқинчлидир Ўзининг муқаддас масканида, Исроил халқининг Худоси куч–қудрат берар Ўз халқига. Худога олқишлар бўлсин!