[1] Эгам нурим ва нажотимдир, Кимдан қўрқаман?! Эгам ҳаётимнинг қалъасидир, Ким мени қўрқита олар?!
[2] Мени ўлдирмоқчи бўлиб, Ёвузлар устимга бостириб келганда, Ҳа, ғаниму душманларим менга ҳужум қилганда, Қоқилиб, йиқилиб тушадилар.
[3] Ҳатто бутун лашкар мени ўраб олса ҳам, Юрагимда асло қўрқув пайдо бўлмас. Ҳатто менга қарши жангга отланса ҳам, Ишончим ҳеч ҳам йўқолмас.
[4] Бир нарсани Эгамдан сўраганман, Ҳа, Ундан истаганим битта нарсадир: Эгамнинг уйида то абад яшай, Эгамнинг жамолини кўрай, Маъбадда туриб, Унга мунтазир бўлай.
[5] Кулфатда қолган кунларимда У мени Ўз чайласида омон сақлайди. Чодири остида мени яширади, Баланд қоя тепасига ўтқазиб қўяди.
[6] Энди эса ҳар тарафдаги ғанимларим устидан Бошим мағрур кўтарилгандир. Шодликдан ҳайқириб, Эгамнинг Чодирида қурбонлик келтираман. Эгамни олқишлаб, қўшиқ айтаман.
[7] Эшитгин, эй Эгам, илтижо қилганимда, Шафқат қилгин, жавоб бер менга.
[8] “Менга интил!” деганингни қалбим эшитди, Ҳа, эй Эгам, мен Сенга интиламан.
[9] Мендан юз ўгирмагин, Ғазаб ила мен, Ўз қулингдан воз кечмагин, Мададкорим Сен бўлгансан–ку, эй Эгам. Рад этма, тарк айлама мени, эй нажоткорим Худо!
[10] Ота–онам мени тарк этса ҳатто, Эй Эгам, Сен мени қабул қиласан.
[11] Йўлингни менга кўрсат, эй Эгам, Душманларим пойлаб тургани учун Мени тўғри сўқмоқларингдан етакла.
[12] Ғанимларим қўлларига топширма мени. Ахир, сохта гувоҳлар, ноҳақ айбловчилар Менга қарши чиқдилар.
[13] Шубҳам йўқ, тириклар диёрида Эгамнинг эзгулигини албатта кўраман.
[14] Эгамизга умид боғла, Дадил бўл, юрагингга далда бер, Эгамизга умид боғла!