[1] Ижрочилар раҳбарига. Шоул Довудни ўлдириш учун унинг уйини кузатишга киши юборгандан кейин, Довуднинг айтган қўшиғи. “Хароб этма” куйига айтилади.
[2] Ғанимларимдан мени қутқар, эй Худойим, Менга қарши турганлардан ҳимоя қил мени.
[3] Бадкирдорлардан қутқаргин мени, Қонхўрлардан сақлагин мени.
[4] Қара, улар мени пойлаб ётарлар, Золимлар менга қарши фитна қиларлар, Гарчи айбу гуноҳим бўлмаса–да, эй Эгам,
[5] Гарчи мен ҳақсизлик қилмасам–да, Улар менга қарши ҳужум қилмоққа тайёр. Қўзғал Ўзинг, аҳволимни кўр, кел ёрдамга.
[6] Эй Исроил халқининг Худоси, Эй Парвардигори Олам — Эгам, Қани, бўл, барча халқларни жазолагин, Ёвуз сотқинларга шафқат қилмагин.
[7] Ғанимларим ҳар куни оқшомда қайтиб келади, Итлардай увиллаб, шаҳар изғийди.
[8] Қара, оғизларидан қусуқ чиқади, Тилларидан заҳар сўзлар чиқади, “Ким ҳам бизни эшитарди”, дея ўйлайди.
[9] Улар устидан Сен куласан, эй Эгам, Ҳамма халқларни Сен масхаралайсан.
[10] Сенга интизорман, эй Қудратим, Сен менинг қалъамсан, эй Худо!
[11] Содиқ севгинг ила, эй Худойим, менга мадад берасан, Кўзларимга душманларим мағлубиятини кўрсатасан.
[12] Уларни ўлдирма, халқим бу сабоқни унутиб қўяр, Қудратинг билан уларни титрат, Эй қалқоним Раббий, уларни кўтариб ур.
[13] Уларнинг оғзидан чиққан гуноҳлар учун, Лабларидан чиққан сўзлар учун Ўзларининг такаббурлиги орқали илинсин. Улар айтадиган лаънат, ёлғон учун
[14] Ғазабинг ила уларни йўқ қилгин, Битта ҳам қолдирмай қириб ташлагин. Шунда эй Худо, Ёқуб насли устидан ҳукмрон эканлигинг Ернинг тўрт томонида маълум бўлади.
[15] Ғанимларим ҳар куни оқшомда қайтиб келади, Итлардай увиллаб, шаҳар изғийди.
[16] Овқат излаб, дайдиб юради, Агар тўймасалар, ириллайди.
[17] Мен эса Сенинг қудратингни тараннум этаман, Содиқ севгингни тонгда севинч ила куйлайман. Сен менинг қалъам бўлгансан, Кулфатда қолганимда паноҳимсан.
[18] Эй Қудратим, Сени куйлаб мадҳ қиламан, Сен, эй Худо, менинг қалъамсан, Содиқ севгисини кўрсатувчи Худосан.