Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:55

[1] Сени олқишлайман, эй Худо, Сукут сақламагин.

[2] Фосиқ, ёлғончилар менга қарши оғиз очган, Ёлғончи тиллар билан менга қарши гапирар.

[3] Нафратга тўла сўзларни устимга ёғдирарлар, Сабабсиз менга ҳужум қиларлар.

[4] Менга айб қўярлар дўстлигимга жавобан, Ибодат қиламан ҳамон.

[5] Яхшилик эвазига менга ёмонлик қайтарарлар, Дўстлигим эвазига менга адоват қиларлар.

[6] Фосиқни уларга қарши қўй, Уларнинг ўнг томонида айбловчи турсин.

[7] Синалганда, улар айбдор бўлсин, Уларнинг ибодати гуноҳ деб ҳисоблансин.

[8] Уларнинг умри қисқа бўлсин, Ўрнини бошқаси олсин.

[9] Етим бўлиб қолсин болалари, Бева бўлиб қолсин хотинлари.

[10] Болалари кулбасидан айрилиб, дарбадар бўлсин, Нон излаб тиланчи бўлсин.

[11] Мол–ҳолини судхўрлар эгалласин, Меҳнати самарасини бегоналар тортиб олсин.

[12] Бирон кимса уларга шафқат қилмасин, Уларнинг етим болаларига ҳеч ким ачинмасин.

[13] Уларнинг насл–насаби қирилиб кетсин, Бир наслдан сўнг номлари йўқ бўлсин.

[14] Эй Эгамиз! Оталари айбини эсга олгин, Оналарининг гуноҳини ҳеч қачон унутмагин.

[15] Эй Эгамиз, уларнинг гуноҳидан доим хабардор бўлгин, Ўша инсонларнинг хотирасини ер юзидан ўчиргин.

[16] Ахир, улар ҳеч қачон шафқат қилишни ўйламади. Муҳтожларни, умидсизликка тушганларни, Камбағалларни таъқиб қилди, ўлдирди.

[17] Улар лаънатлашни яхши кўрарди, Энди лаънатлари ўзларининг бошига келсин. Дуо қилишни ёқтирмасди, Энди дуо улардан узоқ бўлсин.

[18] Лаънатни улар кийимдай киярди, Уларнинг танасига лаънат сув каби кирарди, Суякларига мой каби сингарди.

[19] Ҳа, кийим кийгандай, улар лаънатга ўраниб олсин, Лаънатни ҳар куни белга тақадиган камардай қилиб олсин.

[20] Эй Эгам! Менга қарши ёмон гапирувчиларга, Мени айбловчиларга Сендан ана шулар мукофот бўлсин.

[21] Сен, эй Эгам Раббий, Ўз номинг ҳақи менга мадад бер, Эзгудир содиқ севгинг, мени қутқар.

[22] Мен бир бечора, йўқсилман, Ичимда юрагим яралангандир.

[23] Оқшомги соядай йўқ бўлиб боряпман, Чигирткадай мен улоқтирилганман.

[24] Рўза тутганимдан тиззаларимда дармон йўқ, Этим суягимга ёпишиб қолган.

[25] Душманларим ҳақоратининг нишониман, Мени кўрганларида масхаралаб, бошларини чайқашар.

[26] Эй Эгам Худо, менга мадад бергин, Содиқ севгинг ҳақи мени халос қилгин.

[27] Буни Сенинг қўлинг қилганини душманларим билсин, Эй Эгам, менга нажот берган Сен эканингни улар билсин.

[28] Майли, улар мени лаънатласин, Сен эса менга барака берасан. Улар ҳужум қилганда, шарманда бўлишсин, Мен — қулинг эса шод–хуррам бўлай.

[29] Мени айбловчилар бадномликка буркансин, Чопон кийгандай, шармандаликка ўрансин.

[30] Эгамга чексиз шукроналар айтаман, Халойиқ орасида Унга ҳамду сано ўқийман.

[31] Эгамиз турар йўқсилларнинг ўнг томонида, Уларни ўлимга маҳкум этганлардан қутқармоқ учун.

Забур — Chapters