[1] Фосиқларга ғайирлик қилмагин, Бадкирдорларга ҳасад қилмагин.
[2] Улар майсадай тезда қуриб қолади, Ям–яшил ўтдай тезда сўлиб қолади.
[3] Эгамизга умид боғлаб, яхшилик қилгин, Шу юртда яшаб, ҳаловат топгин.
[4] Эгамизни ўзингнинг шодлигинг деб бил, Кўнглингдаги орзуларингга У етказади.
[5] Йўлларингни топширгин Эгамизга, Ишон Унга, У мадад беради.
[6] Солиҳлигингни У тонг каби порлатади, Ҳақлигингни кундузги қуёш каби қилади.
[7] Сабрли бўл, мунтазир бўл Эгамизга, Ғайирлик қилмагин йўлларини топганларга, Фосиқ ниятларин амалга оширганларга.
[8] Ғазабдан ўзингни тий, қаҳрдан қайтгин, Ич–этингни ема, бу фақатгина зарарга олиб боради.
[9] Ёвузлар йўқ қилиб ташланади, Эгамиздан умидворлар юртга эгалик қилади.
[10] Тез орада фосиқларнинг куни битади, Сен ҳар қанча қидирмагин, Уларни бу ердан топа олмайсан.
[11] Беозорлар эса юртга эгалик қилади, Мўл бахт–саодатдан баҳраманд бўлади.
[12] Фосиқ солиҳларга қарши фитна қилади, Уларга қарши тишларини ғижирлатади.
[13] Раббий фосиқларни масхара қилади, Уларнинг куни битаётир, буни Раббий билади.
[14] Фосиқ қиличини суғуриб, камонини тортади, Бечора, мазлумни йиқитишга шайланади, Солиҳларни ўлдирмоқ истайди.
[15] Аммо қиличлари ўзларининг бошини ейди, Камонлари ҳам парча–парча бўлиб кетади.
[16] Солиҳнинг қўлидаги оз нарса афзал, Жамики фосиқнинг бойлигидан кўра.
[17] Фосиқнинг кучи қирқилиб кетади, Солиҳни эса Эгамиз қўллаб–қувватлайди.
[18] Айбсизларнинг эҳтиёжи Эгамиз эътиборида, Уларнинг мулки то абад давом этади.
[19] Қаро кунларда ҳам улар завол топмайди, Қаҳатчилик кунларда ҳам фаровон яшайди.
[20] Фосиқлар эса албатта ҳалок бўлади, Эгамиз ғанимлари қирдаги гуллардай қурийди, Улар тутун каби тарқалиб, йўқ бўлиб кетади.
[21] Фосиқ қарз олади–ю, қайтариб бермайди, Солиҳ эса ҳиммат ила инъом қилади.
[22] Эгамиз барака берган инсонлар юртни эгаллайди, Эгамиз лаънатлаган одамлар эса йўқ бўлиб кетади.
[23] Эгамиз инсоннинг йўлидан мамнун бўлса, Унинг қадамларини собит қилади.
[24] Ҳатто қоқилса ҳам йиқилиб тушмайди, Эгамиз мадад бериб, қўлидан ушлайди.
[25] Мен ҳам ёш эдим, энди кексайдим, Солиҳларнинг тарк этилганини, Уларнинг зурриёти нон тилаганини кўрмадим.
[26] Улар доим ҳиммат ила қарз беради, Фарзандлари ҳам барака топади.
[27] Фосиқликни ташла, яхшилик қилгин, Токи юртда то абад маскан қилгин.
[28] Зотан, Эгамиз яхши кўради адолатни, Тарк этмайди тақводорларни, Уларни то абад ҳимоя қилади, Фосиқлар наслини қириб ташлайди.
[29] Солиҳ юртга эгалик қилади, Бу юртда то абад истиқомат қилади.
[30] Солиҳнинг оғзи доноликдан сўзлайди, Унинг тили адолатни сўйлайди.
[31] Юрагида Худосининг қонуни жой олган, Шунинг учун қадамида адашмайди.
[32] Фосиқ солиҳни доим кузатади, Уни ўлдирмоқни мўлжаллаб юради.
[33] Эгамиз солиҳни фосиқнинг ихтиёрига топширмайди, Ҳукмга олиб келинганда, солиҳ маҳкум бўлмайди.
[34] Эгамиздан умид қил, Унинг йўлларини тутгин, У сени юксалтиради, бу юртни эгаллайсан, Фосиқнинг қирилиб кетишини сен кўрасан.
[35] Кўрганман фосиқ, золим одамнинг Ўз юртида ям–яшил дарахтдай унганини.
[36] Кўп ўтмай у ўтиб кетди, йўқ бўлди, Қанча қидирсам ҳам, топа олмадим.
[37] Айбсизга эътибор бер, софдилни кузат, Тинчликпарварнинг истиқболи ёрқин.
[38] Гуноҳкорларнинг ҳаммаси қирилиб битади, Фосиқнинг келажаги барҳам топади.
[39] Солиҳ киши Эгамиз туфайли нажот топгайдир, Кулфат чоғи Эгамиз солиҳнинг қалъасидир.
[40] Эгамиздан паноҳ топгани учун Солиҳга Эгамиз мадад беради, уни қутқаради, Фосиқдан омон сақлайди, унга нажот беради.