[1] Эгамизга ҳамду санолар бўлсин! Эгамизга шукрона айтинг, У яхшидир! Унинг содиқ севгиси абадийдир.
[2] Эгамизнинг қудратли ишларини ким батафсил айта олади?! Ким Унга мукаммал ҳамду сано айта олади?!
[3] Бахтлидир адолат ила иш тутганлар, Ҳар доим тўғри иш қилганлар.
[4] Эй Эгам, халқингга мурувват кўрсатганингда мени эслагин, Уларга нажот берганингда, менга ҳам ёрдам бергин,
[5] Токи танлаган халқингнинг иқболини кўрайин, Халқингнинг шодлигини кўриб, мен ҳам қувонайин, Улар билан бирга фахрланиб юрайин.
[6] Эй Исроил халқи, ота–боболаримиз каби, биз гуноҳ қилдик, Эгри йўлдан юрдик, ёмонлик қилдик.
[7] Ота–боболаримиз Мисрда бўлганларида, Эгамизнинг ажойиб ишларига эътибор қилмадилар, Унинг мўл содиқ севгисини эсламадилар, Қизил денгизда исён қилдилар.
[8] Қудратли кучини билдириш учун, Ўз номи ҳақи, Эгамиз уларни қутқарди.
[9] У Қизил денгизга дўқ урди, денгиз қуриди. Қуп–қуруқ ердан етаклагандай, Исроил халқини денгиз тубидан ўтказди.
[10] Эгамиз уларни ёв қўлидан қутқарди, Ғаним қўлидан уларни озод қилди.
[11] Сувлар қайтиб, ғанимларни босиб қолди, Душманларнинг биронтаси қутула олмади.
[12] Шунда Исроил халқи Эгамизнинг сўзига ишонди, Унга ҳамду санолар куйлади.
[13] Улар тез орада Эгамизнинг ишларини унутди, Эгамиздан бемаслаҳат иш қилдилар.
[14] Саҳрода улар нафси бузуқлик қилди, Дашту биёбонда улар Худони синади.
[15] Эгамиз уларга сўраганини берди–ю, Уларга ҳалокатли хасталикни ҳам юборди.
[16] Қароргоҳдаги халқ Мусога, Эгамизга бағишланган Ҳорунга ҳасад қилди.
[17] Ер ёрилиб, Датанни ютиб юборди, Абурам билан шерикларини ямлаб юборди.
[18] Шериклари устига олов тушди, Ўша фосиқларни аланга ёндирди.
[19] Синай тоғида улар бузоқ ясадилар, Ўша олтин бутга сажда қилдилар.
[20] Улар Худонинг улуғворлигини Ўт ейдиган буқа тасвирига алишдилар.
[21] Мисрда буюк ишлар қилган Нажоткори Худони унутдилар.
[22] Хом юртида Эгамиз ажойиботлар кўрсатганди, Қизил денгизда қўрқинчли ишлар қилганди. Ана шуларни Исроил халқи унутди.
[23] Шу боис Эгамиз, уларни қираман, деди. Аммо Мусо, Эгамизнинг танлагани ўртага тушиб, Эгамиздан илтижо қилиб, Уни қаҳру ғазабидан қайтарди.
[24] Сўнгра улар мафтункор юртни хор қилдилар, Эгамизнинг ваъдасига ишонмадилар.
[25] Ўз чодирларида минғирлаб нолидилар, Эгамизга итоат этмадилар.
[26] Эгамиз қўлини кўтариб, онт ичди: “Сизларни саҳрода яксон қиламан.
[27] Наслингизни халқлар орасига тарқатаман, Бошқа юртларга уларни сочиб юбораман.”
[28] Сўнгра бизнинг ота–боболаримиз Пиёр тоғидаги Баалга сажда қилишга қўшилдилар, Ўликларга келтирилган қурбонликдан едилар.
[29] Улар қилмишлари билан Эгамизни ғазаблантирдилар, Улар ўлатга гирифтор бўлдилар.
[30] Финхаз қўзғалиб, аралашди, Шунда ўлат ҳам тўхтади.
[31] Шу боис Финхаз солиҳлик тимсоли бўлди, Бу насллардан наслларга то абад давом этади.
[32] Марива сувлари бўйида улар Эгамизнинг қаҳрини келтирдилар, Уларнинг дастидан Мусонинг бошига қайғулар келди.
[33] Улар Мусонинг ғазабини қўзғатди, Мусо ҳам ўйламай гапирди.
[34] Эгамиз, халқларни қиринглар, деб амр берганди, Улар Эгамизнинг амрини бажармади.
[35] Бегона халқлар билан улар аралашиб, Уларнинг одатларини ўргандилар.
[36] Улар бегона халқларнинг бутларига сажда қилдилар, Ўша бутлар Эгамизнинг халқига тузоқ бўлди.
[37] Улар ўзларининг ўғил–қизларини Жинларга қурбон қилдилар.
[38] Ҳа, ўзларининг ўғил–қизларини Канъон бутларига қурбон қилиб, Бегуноҳ қон тўкдилар. Уларнинг қони юртни ҳаром қилди.
[39] Ишлари билан ўзларини булғадилар, Қилмишлари билан Эгамизга бевафолик қилдилар.
[40] Шунда Эгамиз Ўз халқидан ғазабланди, Улардан жирканди.
[41] Уларни ёт халқларнинг қўлига берди, Ғанимлари улар устидан ҳукмрон бўлди.
[42] Душманлари уларни сиқувга олди, Куч билан уларни бўйин эгдирди.
[43] Кўп марта Эгамиз уларни қутқарди, Улар эса атайлаб исён қилган эди, Гуноҳлари туфайли паст кетдилар.
[44] Шунда ҳам Эгамиз Ўз халқининг нолаларини эшитиб, Уларнинг кулфатларига эътибор берди.
[45] Улар ҳақи Ўз аҳдини ёдида тутди, Мўл содиқ севгиси билан уларга шафқат кўрсатди.
[46] Уларни асир олганларни Шафқатли бўлишга ундади.
[47] Эй Эгамиз Худо, бизларни қутқар, Халқлар орасидан бизни тўплаб ол, Ўзинг муқаддассан, Сенга шукур айтайлик, Мадҳга лойиқ ишларинг билан фахрланайлик.
[48] Исроил халқининг Худоси — Эгамизга То абад олқишлар бўлсин, Жамики халқлар: “Омин”, деб айтсин. Эгамизга ҳамду санолар бўлсин!