[1] Ижрочилар раҳбарига. Натан пайғамбар келиб, Довуднинг Ботшева билан қилган гуноҳини фош этгандан кейин, Довуднинг айтган саноси.
[3] Раҳм қилгин менга, эй Худо, Содиқ севгинг, чексиз шафқатинг ила Итоатсизлигимни олиб ташлагин.
[4] Ювиб ташла барча айбларимни, Поклагин гуноҳларимдан.
[5] Ҳа, ўзимнинг итоатсизлигимни биламан, Гуноҳим турар кўз ўнгимда мудом.
[6] Сенга, ёлғиз Сенга қарши гуноҳ қилганман, Сенинг олдингда қабиҳликларга қўл урганман, Шу боис ҳукм қилганингда Сен барҳақсан, Айбимни фош этганингда доимо тўғри бўлиб чиқасан.
[7] Мана, гуноҳкор бўлиб туғилганман, Онам қорнидаёқ гуноҳкор эдим.
[8] Бироқ Сен самимий, пок қалбни истайсан, Асл доноликни Ўзинг менга ўргатгин.
[9] Покла мени иссоп ўти ила, тоза бўлайин, Ювгин мени, қордан ҳам оқ бўлайин.
[10] Яна эшитай шодлик, қувонч хабарин, Сен эзган суякларим яна қувонсин.
[11] Гуноҳларимдан четга ол кўзларингни, Олиб ташла айбларимни.
[12] Эй Худо, менда тоза юрак яратгин, Содиқ қалбни менга яна бир бор бергин.
[13] Ҳузурингдан мени улоқтириб ташлама, Муқаддас Руҳингни мендан олма.
[14] Нажотинг шодлигини менга қайтаргин, Итоат этишга менда истак уйғотгин.
[15] Шунда итоатсизларга Сенинг йўлларингни ўргатаман, Гуноҳкорлар қайтиб келадилар Сенга.
[16] Қон тўкканим учун кечир мени, эй Худо, Нажот берганингни севинч ила куйлар тилим, Эй нажоткорим Худо!
[17] Лабларимни очгин, эй Раббий, Оғзим Сени мадҳ айласин.
[18] Қурбонликни Сен хоҳламайсан, Қурбонлик куйдирганимда ҳам Сен хуш кўрмаган бўлардинг.
[19] Сенга маъқул қурбонлигим эзилган руҳдир, Эзилган, тавба қилган юракни Сен рад этмайсан, эй Худо.
[20] Лутфу караминг билан Қуддусни яшнатгин, Сион шаҳри деворларини қайтадан қургин.
[21] Шунда муносиб қурбонликлар келтирилади, Куйдириладиган қурбонликлар Сени мамнун қилади, Қурбонгоҳингда буқалар назр қилинади.