<Дуулал 120

[1] Би зовлон бэрхшээлийнхээ дунд ЭЗЭНд хандан хашхирсанд Тэрээр надад хариулсан.

[2] Өө, ЭЗЭН, миний сэтгэлийг худалч уруулаас болон Худал хуурмаг хэлнээс авраач.

[3] Худал хуурмаг хэл ээ, чамд юу өгч, чамд өөр юуг хийж болох вэ?

[4] Арц модны шатаж буй нүүрстэй Дайчин хүний хурц сум.

[5] Би Мешект түр сууж, Кедарын майхнуудын дунд оршин суудаг тул би гаслантай яа!

[6] Амар тайвныг үзэн ядагчтай хамт Сэтгэл минь хэтэрхий удаан оршин суужээ.

[7] Би бол амар тайван. Харин намайг ярьж байхад Тэд дайныг хүсдэг билээ.