Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:59

[1] Ka nuna wa ƙasarka alheri, ya Ubangiji; ka mai da nasarorin Yaƙub.

[2] Ka gafarta laifin mutanenka ka kuma shafe dukan zunubansu. Sela

[3] Ka kau da dukan fushinka ka kuma juye daga hasalar fushinka.

[4] Ka sāke mai da mu, ya Allah Mai Cetonmu, ka kau da rashin jin daɗinka daga gare mu.

[5] Za ka ci gaba da fushi da mu har abada ne? Za ka ja fushinka cikin dukan tsararraki?

[6] Ba za ka sāke raya mu ba, don mutanenka su yi farin ciki a cikinka?

[7] Ka nuna mana ƙaunarka marar ƙarewa, ya Ubangiji, ka kuma ba mu cetonka.

[8] Zan saurari abin da Allah Ubangiji zai faɗa; ya yi alkawarin salama ga mutanensa, tsarkakansa, amma kada su koma ga wauta.

[9] Tabbatacce cetonsa yana kusa da waɗanda suke tsoronsa, don ɗaukakarsa ta zauna a cikin ƙasarmu.

[10] Ƙauna da aminci za su sadu; adalci da salama za su yi wa juna sumba.

[11] Aminci zai ɓulɓulo daga ƙasa, adalci kuma yă duba daga sama.

[12] Ubangiji tabbatacce zai bayar da abin da yake da kyau, ƙasarmu kuwa za tă ba da amfaninta.

[13] Adalci na tafiya a gabansa yana shirya hanya domin ƙafafunsa.

Zabura — Chapters