[1] Zan gode wa Ubangiji kullayaumi; yabonsa kullum za su kasance a leɓunana.
[2] Raina zai yi fariya a cikin Ubangiji; bari waɗanda suke wahala su ji su kuma yi farin ciki.
[3] Ku ɗaukaka Ubangiji tare da ni; bari mu ɗaukaka sunansa tare.
[4] Na nemi Ubangiji, ya kuwa amsa mini; ya cece ni daga dukan tsoro.
[5] Waɗanda suke dubansa sukan haskaka; fuskokinsu ba sa rufuwa da kunya.
[6] Wannan matalauci ya yi kira, Ubangiji kuwa ya ji shi; ya cece shi daga dukan wahalarsa.
[7] Mala’ikan Ubangiji ya kafa sansani kewaye da waɗanda suke tsoronsa, ya kuwa cece su.
[8] Ku gwada ku gani cewa Ubangiji yana da kyau; mai albarka ne mutumin da yake neman mafaka a gare shi.
[9] Ku ji tsoron Ubangiji, ku tsarkakansa, gama masu tsoronsa ba sa rasa kome.
[10] Zakoki za su iya rasa ƙarfi su kuma ji yunwa, amma waɗanda suke neman Ubangiji ba sa rasa abu mai kyau.
[11] Ku zo, ’ya’yana, ku saurare ni; zan koya muku tsoron Ubangiji.
[12] Duk waninku da yake ƙaunar rayuwa yana kuma so yă ga kwanaki masu kyau,
[13] ka kiyaye harshenka daga mugunta da kuma leɓunanku daga faɗar ƙarairayi.
[14] Juyo daga mugunta ku yi alheri; nemi salama ku kuma yi ƙoƙarin samunta.
[15] Idanun Ubangiji suna a kan masu adalci kuma kunnuwansa suna sauraran kukansu;
[16] fuskar Ubangiji yana gāba da waɗanda suke aikata mugunta, don yă sa a manta da su a duniya.
[17] Adalai kan yi kuka, Ubangiji kuwa yakan ji su; yakan cece su daga dukan wahalarsu.
[18] Ubangiji yana kusa da waɗanda suka karai ya kuma cece waɗanda aka ragargaza a ruhu.
[19] Adali zai iya kasance da wahala da yawa, amma Ubangiji yakan cece shi daga dukansu;
[20] yakan tsare dukan ƙasusuwansa, ba ko ɗayansu da zai karye.
[21] Mugunta zai kashe mugu; za a hukunta abokan gāban adalai.
[22] Ubangiji yakan cece bayinsa; ba wanda yake neman mafaka a wurinsa da za a hukunta.