[1] Ku yi sowa ta farin ciki ga Allah, dukan duniya!
[2] Ku rera ɗaukaka ga sunansa; ku sa yabonsa yă zama da ɗaukaka!
[3] Ku ce wa Allah, “Ayyukanka da banmamaki suke! Ikonka da girma yake har abokan gābanka suna durƙusa a gabanka.
[4] Dukan duniya sun rusuna a gabanka suna rera yabo gare ka, suna rera yabo ga sunanka.” Sela
[5] Ku zo ku ga abin da Allah ya yi, ayyukansa masu banmamaki a madadin mutum!
[6] Ya juya teku zuwa busasshiyar ƙasa, sun wuce cikin ruwaye da ƙafa, ku zo, mu yi farin ciki a cikinsa.
[7] Yana mulki har abada ta wurin ikonsa, idanunsa suna duban al’ummai, kada ’yan tawaye su tayar masa. Sela
[8] Ku yabi Allahnku, ya mutane, bari a ji ƙarar yabonsa;
[9] ya adana rayukanmu ya kuma kiyaye ƙafafunmu daga santsi.
[10] Gama kai, ya Allah, ka gwada mu; ka tace mu kamar azurfa.
[11] Ka kawo mu cikin kurkuku ka kuma jibga kaya masu nauyi a bayanmu.
[12] Ka bar mutane suka hau a kawunanmu; mun bi ta wuta da ruwa, amma ka kawo mu zuwa wurin yalwa.
[13] Zan zo haikalinka da hadayun ƙonawa zan kuwa cika alkawurana gare ka,
[14] alkawuran da leɓunana suka yi alkawari bakina kuma ya faɗa sa’ad da nake cikin wahala.
[15] Zan miƙa kitsen dabbobi gare ka da kuma baye-baye na raguna; zan miƙa bijimai da awaki. Sela
[16] Ku zo ku saurara, dukanku waɗanda suke tsoron Allah; bari in faɗa muku abin da ya yi mini.
[17] Na yi kuka gare shi da bakina; yabonsa yana a harshena.
[18] Da a ce na ji daɗin zunubi a zuciyata, da Ubangiji ba zai saurara ba;
[19] amma tabbatacce Allah ya saurara ya kuma ji muryata a cikin addu’a.
[20] Yabo ga Allah, wanda bai ƙi addu’ata ba ko yă janye ƙaunarsa daga gare ni!