[1] Rebbe täze nagma aýdyň, Rebbe nagma aýt, eý, tutuş ýer ýüzi!
[2] Rebbe nagma aýdyň, Onuň adyna alkyşlar okaň, halas edýändigini günsaýyn buşlaň.
[3] Milletlere yglan ediň şan-şöhratyny, ähli halklara – gudratly işlerini.
[4] Çünki Reb beýik, Ol belent sena mynasyp, biziň seždämize diňe Ol laýyk. Ol milletleriň hudaýlaryndan has wehimlidir.
[5] Halklaryň bar hudaýlary ýöne bir butdur, emma gökleri Reb ýaradandyr.
[6] Onuň huzuryndadyr hormat, şan-şöhrat, Onuň mekanyndadyr gözellik, kuwwat.
[7] Eý, halklaryň tireleri, Rebbi wasp ediň, Rebbiň şöhratyny, güýjüni öwüň.
[8] Rebbiň adyna laýyk şöhraty beriň, gurbanlyk getirip, howlularyna giriň.
[9] Rebbe şanly mukaddesliginde siz sežde ediň, eý, ýer ýüzündäkiler, Onuň öňünde titräň.
[10] Milletler arasynda siz şuny aýdyň: «Reb – Patyşa! Berk berkarar edildi dünýä, ol sarsmaz asla. Ol ýüz görmezden halklara kazylyk eder».
[11] Goý, gökler begensin, ýer hem şatlansyn. Deňiz we onuň içindäkileriň ählisi, goý, güwwüldeşsin.
[12] Meýdan we ondaky bar zatlar şatlykdan joşsun. Şonda tokaý agaçlary Rebbiň öňünde
[13] nagmalar aýdar, çünki Ol gelýär; Ol dünýä kazylyk etmäge gelýär. Ol dünýä dogrulyk bilen, halklara Öz wepadarlygy bilen kazylyk eder.