Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:10

[1] Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. Gititde. Dawudyň mezmury.

[2] Ýa Hökmürowan Rebbimiz! Adyň neneň belent tutuş ýeriň ýüzünde! Ýaýdyň şöhratyňy gökler üstünde.

[3] Sen Öz ýagylaryň sebäpli, duşmandyr öç alýany dymdyrmak üçin, çagalaryň, bäbekleriň alkyşlaryndan gala ýaratdyň.

[4] Seniň gökleriňe – barmaklaryň işine, Seniň goýan Aýdyr ýyldyzlaryňa nazar aýlanymda, şeýle diýýärin:

[5] «Adam näme Sen ony ýatlaryň ýaly? Ynsan ogly näme aladasyny ederiň ýaly?

[6] Ony perişdelerden biraz pesräk ýaratdyň, oňa şöhrat bilen hormat jygasyny geýdirdiň.

[7] Ony Öz elleriňiň işlerine hökümdar goýduň; ähli zady aýagynyň astynda goýduň:

[8] goýunlardyr öküzleriň baryny, şeýle-de çöl haýwanlaryny,

[9] gök guşlaryny, deňiz balyklaryny, deňiz içre ýüzýän bar jandarlary».

[10] Ýa Hökmürowan Rebbimiz! Adyň neneň belent tutuş ýeriň ýüzünde!

Zebur — Chapters