Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:39

[1] Nagma. Dawudyň mezmury

[2] Ýüregim sarsmaz, eý, Hudaý, sarsmaz meniň ýüregim: men nagmalar aýdyp, mukam çalaryn.

[3] Oýan sen, eý, meniň ýüregim. Oýanyň, arfa hem lira! Men daňy oýararyn nagmalar bilen.

[4] Ýa Reb, halklar arasynda Saňa şükür ederin, milletler arasynda Saňa nagma aýdaryn.

[5] Çünki Seniň söýgiň göklere ýetýär, wepalylygyň bulutlara direýär.

[6] Eý, Hudaý, göklerden-de ýokary beýgel, tutuş ýer ýüzüne dolsun Seniň şöhratyň!

[7] Öz söýýänleriňiň gutulyp bileri ýaly, goluň bilen halas et, maňa jogap ber.

[8] Wada berdi Hudaý Öz mukaddes öýünden: «Uly şatlyk bilen Men Şekemi bölerin hem-de Sukot deresini ölçärin.

[9] Gilgat Meniňki, Manaşa Meniňki, Efraýym – tuwulgam, Ýahuda – patyşalyk hasam.

[10] Mowap – ýuwunmak üçin legenim, Edomyň üstüne zyňaryn Men çarygymy. Pilişt topragynda ýeňiş dabarasy bilen gygyraryn Men».

[11] Berk gala kim meni elter? Meni Edoma kim alyp gider?

[12] Eý, Hudaý, eýsem Sen bizi ret edäýdiňmi? Eý, Hudaý, indi goşunlarymyz bilen gitjek dälmi Sen?

[13] Duşmanlarymyzy ýeňmäge bize kömek et, sebäbi ynsan kömegi biderek zatdyr.

[14] Hudaý arkaly ýeňiş gazanarys, duşmanlarymyzy depelejek Oldur.

Zebur — Chapters