Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:51

[1] Eý, Hudaý, keseki milletler Seniň saýlan topragyňa aralaşdylar, mukaddes ybadathanaňy haramladylar, Iýerusalimi weýran etdiler.

[2] Seniň bendeleriňiň jesetlerini berdiler gök guşlaryna, Seniň sadyklaryňyň etini – ýeriň wagşy haýwanlaryna.

[3] Iýerusalimiň daş-töweregine suw kimin olaryň ganlaryny dökdüler, olary jaýlan bolmady.

[4] Goňşularymyza bolduk biz gülki, töweregimizdäkilere – ryswa, oýnatgy.

[5] Ýa Reb, haçana çenli gaharlanjak? Bize müdimilik gaharlanjakmy? Gabanjaňlygyň ot deý lowlap ýanjakmy?

[6] Sen Öz gazabyňy dök Seni tanamaýan milletleriň üstüne, adyňy çagyrmaýan şalyklaryň üstüne.

[7] Çünki olar ýuwutdylar Ýakup halkyny, wes-weýran etdiler onuň ýurduny.

[8] Atalarymyzyň günälerini bize ýükleme, bizi garşylamaga howluksyn Seniň rehimiň, çünki juda tapdan düşendiris biz.

[9] Eý, Hudaý, Halasgärimiz! Öz şanly adyňyň hatyrasyna, Sen ýardam eýle, Öz adyňyň hatyrasyna, bizi halas et, günäden sapla.

[10] «Olaryň Hudaýy nirede?» diýip, goý, milletler aýtmasyn. Seniň bendeleriň dökülen ganlarynyň alynýanlygy göz alnymyzda, goý, milletler bilsin.

[11] Huzuryňa tussaglaryň nalasy ýetsin; ölüme höküm edilenleri gora Sen Öz beýik güýjüňe görä.

[12] Ýa Taňry, goňşularymyzyň Seni ýaňsylan ýaňsylaryny ýedi esse edip olaryň başyndan inder.

[13] Onsoň biz – Seniň halkyň, öriň sürüsi, şükür ederis Saňa ebedi, şöhratyňy beýan ederis nesillerboýy.

Zebur — Chapters