Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:19

[1] Rebbe şan-şöhrat bolsun! Rebbi şöhratlandyr, eý, meniň janym!

[2] Men ömürboýy Rebbi şöhratlandyraryn, demim barka Hudaýyma nagma aýdaryn.

[3] Şazadalara, ynsan ogluna hiç bil baglamaň, çünki olar halas etmeýär.

[4] Olaryň jany çykyp, topraga gaýdyp baranda, şol günüň özünde niýetleri puç bolýar.

[5] Neneň bagtly Ýakubyň Hudaýyna daýanýan, onuň Hudaýy Rebbe umyt baglaýan!

[6] Ýeri, gögi, deňzi we olardaky ähli janly- -jandarlary ýaradan Oldur, sadyklygy ebedi saklaýan Oldur.

[7] Ol ezilenleriň hakyny alyp berýändir, açlara nan berýän Oldur, Reb ýesirleri boşadýar.

[8] Reb körleriň gözüni açýar, Reb bükülenleri dikeldýär, Reb dogry ynsanlary söýýär.

[9] Reb gelmişekleri gözden salmaýar, dul hatynlary, ýetimleri goldaýar, emma erbetleriň ýoluny weýran edýändir.

[10] Reb höküm sürer ebedi, eý, Sion, seniň Hudaýyň – nesillerboýy. Rebbe şan-şöhrat bolsun!

Zebur — Chapters