[1] Ýa Reb, meni synaýarsyň we tanaýarsyň!
[2] Oturyp-turşumy Özüň bilýärsiň, pikirlerimi uzaklardan aňýarsyň.
[3] Ýöreýşimi, ýatyşymy yzarlaýarsyň, meniň ähli ýollarymy Sen tanaýarsyň.
[4] Heniz agzymdan bir söz çykmanka, ýa Reb, Sen ony eýýäm doly bilýärsiň.
[5] Yzymdan, öňümden Sen gurşaýarsyň, Sen üstüme Öz eliňi goýýarsyň.
[6] Muny bilmek meniň üçin juda ajaýyp, ol belent, men ony aňyp bilemok.
[7] Seniň Ruhuňdan nirä gideýin?! Seniň huzuryňdan nirä gaçaýyn?!
[8] Göklere galsam, ol ýerde Sen bar! Ölüler dünýäsine insem, ol ýerde Sen bar!
[9] Säheriň ganatlaryna münüp, deňziň iň uzak ýerinde çadyr gurunsam,
[10] hatda ol ýerde-de eliň ýol görkezer maňa. Seniň goluň meni söýgetlär.
[11] Diýsem: «Goý, tümlük meni büresin, meni gurşan ýagtylyk gijä öwrülsin».
[12] Seniň üçin tümlük garaňky däldir! Gije hem gündiz ýaly ýagtydyr, Seniň bilen tümlük-de ýagtylyk deýdir.
[13] Sen meniň içgoşlarymy ýaratdyň, enem göwresindekäm Sen şekil berdiň.
[14] Men Saňa öwgi aýdýaryn, çünki meni ajaýyp, täsin ýaratdyň. Ajaýypdyr Seniň işleriň, muny juda oňat bilýändir kalbym.
[15] Pynhanlykda ýaradylan mahalym, ýeriň çuňluklarynda emele gelen mahalym, Senden gizlin däldi meniň süňklerim.
[16] Heniz şekilsizkäm meni gözleriň gördi, maňa bellenilen günleriň hiç biri heniz gelmänkä, olaryň her biri Seniň kitabyňda eýýäm ýazylgy.
[17] Eý, Hudaý, pikirleriň maňa nähili eziz! Olaryň san-sajagy ýok!
[18] Eger sanaýyn diýsem, olaryň sany çägeden-de köp, olary sanap bilsedim, Sen dek ýaşardym uzak.
[19] Eý, Hudaý, erbet adamlary Sen ýok etsediň! Eý, ganhorlar, aýrylyň menden!
[20] Olar Sen barada betpällik bilen gürleýär, duşmanlaryň adyňy ýerliksiz ýere agzaýar.
[21] Ýa Reb, Seni ýigrenýänleri men ýigrenýärin, Saňa garşy baş galdyrýanlary nejis saýýaryn.
[22] Olary bütinleý men ýigrenýärin, men olary duşman saýýaryn.
[23] Eý, Hudaý, meni barla-da, ýüregimi bil! meni syna-da, pikirlerimi bil!
[24] Gör, men erbet ýoldan barýan bolmaýyn, ebedilik ýoluna meni ugrukdyr.