Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:29

[1] Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. Dawudyň mezmury.

[2] Ejizlere rehimli garaýan nähili bagtly! Ýaman günde Reb ony halas eder.

[3] Reb ony gorar, aman galdyrar, ýer ýüzünde oňa bagtly diýerler; Sen duşman eline ony bermersiň.

[4] Hassalyk düşeginde Reb onuň daýanjy bolar, Reb oňa bütinleý şypa berer.

[5] Men diýdim: «Ýa Reb, maňa merhemet eýle, şypa ber, çünki men günäli Seniň öňüňde».

[6] Duşmanlarym men barada erbet gürrüň edýärler. «Haçan ölüp, ady-sory ýiter?» diýýärler.

[7] Olardan biri meni görmäge gelse, ýalan sözleýär, ýüregi gybat toplaýar, daşaryk çykandan soň, ony ýaýradýar.

[8] Men barada pyşyrdaşýar meni ýigrenýänleriň bary, maňa garşy ýaman niýet edýärler.

[9] Olar: «Ol ölüm howply bela uçrady, ine, ýatyr, indi galmaz» diýýärler.

[10] Hatda duzumy iýen, bil baglan dostum maňa haýynlyk etdi.

[11] Emma Sen, ýa Reb, maňa merhemet eýle, meni dikelt, men olaryň almytyny bereýin.

[12] Duşmanlarym menden üstün çykmasa, Seniň menden hoşaldygyňy bilerin.

[13] Sen meni aýypsyzlygymda berkidýäň; Öz huzuryňda ebedilik duruzýaň.

[14] Ysraýylyň Hudaýy Rebbe alkyş bolsun ezelden ebedä çenli! Omyn! Omyn!

Zebur — Chapters