Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:30

[1] Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. Rebbiň guly Dawudyň mezmury.

[2] Erbet adamyň etmişi ýüreginde seslenýär, Ol Hudaýdan asla gorkmaýar.

[3] Çünki günäsini tapyp, ony ýigrenerinden, juda hoşdur onuň göwni özünden.

[4] Agzynyň sözleri – betlik hem hile, paýhaslanyp, ýagşylyk etmegi hiç islemeýär.

[5] Düşeginde ýamanlyk etmegiň ýollaryny oýlaýar, bet ýola düşýär, ony asla ýigrenç saýmaýar.

[6] Ýa Reb, göklere ýetýär Seniň söýgiň, bulutlara ýetýär wepadarlygyň.

[7] Seniň dogrulygyň belent daglar deý, Seniň adalatly hökümleriň düýpsüz çuňluk deý. Ýa Reb, Sen ynsany, haýwany halas edýärsiň.

[8] Eý, Hudaý, sadyk söýgiň neneň gymmatly! Seniň ganatlaryňyň saýasy ynsan ogullaryna pena bolýandyr.

[9] Öýüňiň näz-nygmatyndan doýýarlar; Sen olary Öz lezzet derýaňdan gandyrýaň.

[10] Çünki ýaşaýşyň gözbaşy Sende, biz nur görýäris Seniň nuruňda.

[11] Seni tanaýanlara dowam etdir sadyk söýgiňi, ýüregi dogrulara – dogrulygyňy.

[12] Tekepbiriň aýagy meni basgylamasyn, erbet adamlaryň eli meni kowmasyn.

[13] Betkärler ol ýerde ýykyldylar, ýere ýazyldylar, galyp bilmeýärler.

Zebur — Chapters