<Zebur 22

[1] Reb – meniň çopanym; men hiç zada mätäç bolmaryn.

[2] Ol meni ýaşyl örülerde ýatyrýar, siňňin akýan suwlaryň ýakasyna äkidýär.

[3] Meniň janymy Ol täzeleýär hem-de Öz adynyň hatyrasyna dogrulyk ýollaryndan meni äkidýär.

[4] Tüm garaňky dereden geçäýemde-de, ýamanlykdan gorkmaýaryn men, çünki Sen meniň bilensiň. Seniň hasaň, çopan taýagyň aram berýär janyma meniň.

[5] Sen maňa saçak ýazýarsyň duşmanlarymyň gözleriniň alnynda; ýag çalýarsyň meniň başyma; pürepürdir meniň pyýalam.

[6] Bilýärin, ýagşylyk we sadyk söýgi ömürboýy hemra bolarlar maňa; ömürbaky ýaşaryn Rebbiň öýünde.