Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:42

[1] Mezmur. Sabat güni üçin nagma.

[2] Ýa Reb, ne ajaýyp Saňa şükürler etmek, ýa Beýik Hudaý, adyňa nagmalar aýtmak!

[3] On kirişli guralda we arfada, lirada mukamlar çalyp, gije-gündiz söýgiňi, wepadarlygyňy beýan eýlemek!

[5] Çünki, ýa Reb, işleriň bilen meni şat etdiň, elleriňiň işlerine şatlanyp nagma aýdaryn.

[6] Ýa Reb, neneň beýik Seniň işleriň! Gaty çuňdur Seniň oý-pikirleriň!

[7] Kemakyl adam muny bilmeýär, akmak muňa hiç düşünmeýär.

[8] Emma erbetler ot deý gögerseler-de, betkärler gülleseler-de, olar baky weýrançylyga höküm edilen.

[9] Emma Sen, ýa Reb, baky belentsiň.

[10] Ine, ýa Reb, duşmanlaryň, Seniň duşmanlaryň, ýitip giderler, ine, ähli betkärler dargadylarlar.

[11] Sen meni ýabany öküz dek kuwwatly etdiň, başyma täze ýag guýup, meni saýladyň.

[12] Duşmanymyň ýeňlişini gördi gözlerim, maňa garşy galýanlaryň heläk bolşuny eşitdi meniň gulagym.

[13] Dogry adamlar palma agajy deý pajarlar, Liwanyň kedr daragty deý boý alar.

[14] Olar ekilendir Rebbiň öýünde, gülleýärler Hudaýymyzyň howlularynda.

[15] Olar garrasa-da, miwe getirýärler, elmydama şireli hem-de ýaşyldyr.

[16] Olar: «Reb dogrudyr, Ol meniň gaýam, Onda nähaklyk ýokdur!» diýip aýdarlar.

Zebur — Chapters