[1] Dawudyň miktamy Gora meni, eý, Hudaý, çünki Seni pena tutunýan.
[2] Rebbe diýdim: «Sen meniň Taňrym, maňa Senden özge hiç eşret ýokdur».
[3] Ýurtdaky mukaddes halka – şu abraýly adamlara ymtylýar kalbym.
[4] Özge hudaýlara eýerýänler köpelder öz hasratyny; men guýmaryn olaryň guýýan ganly içgi sadakasyny, agzamaryn olaryň atlaryny.
[5] Reb meniň mirasym hem-de nesibäm, Onuň elindedir meniň ykbalym.
[6] Ajaýyp ýerlerden düşdi mellegim, göwne ýakymlydyr meniň mirasym.
[7] Maňa maslahat beren Rebbe alkyş aýdaryn; hatda gijelerine-de öwüt berýär ýüregim.
[8] Reb elmydama gözlerimiň öňünde, sarsdyrylmaryn, çünki Ol meniň sagymda.
[9] Şoňa görä ýüregim begençli, kalbym şatlanýar, meniň tenim hem asudalykda ýaşaýar.
[10] Çünki meni ölüler dünýäsinde goýmarsyň, Öz sadygyň gabra girmegine Sen ýol bermersiň.
[11] Ýaşaýyş ýoluny maňa görkezersiň. Huzuryňda şatlyk meni doldurar. Sagyňda hem begenç meni doldurar.